Badanie fizykalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Badanie fizykalne (przedmiotowe) – część badania lekarskiego oraz pielęgniarskiego składająca się z oglądania (łac. obductio), omacywania (łac. palpatio), opukiwania (łac. percussio) i osłuchiwania (łac. auscultatio). Może dotyczyć struktur anatomicznych ciała lub też ich funkcji. Wynik badania przedmiotowego może być opisem słownym bądź pomiarem tzw. antropomentrycznym wyrażonym w jednostkach układu metrycznego. Od 1966 r. obowiązuje w Polsce Międzynarodowy Układ Jednostek Miar (Système international d'unités - SI). Dla fizjoterapeuty ważna jest nie tylko ocena jednostkowego pomiaru antropometrycznego tj. struktury (np. waga i wzrost osobniczy, obwód i długość kończyny) czy funkcji (np. siła ścisku ręki, zakres ruchu w stawie), ale i również ocena zachowania ruchowego osoby niepełnosprawnej. Zachowania ruchowe można ocenić na podstawie wyników testów czynnościowych dwojakiego rodzaju:

  1. Testy kodowe (skale numeryczne) na ich podstawie badający ocenia funkcje badanego - subiektywnie i według arbitralnie ustalonej punktacji;
  2. Testy instrumentalne przeprowadza się, wykorzystując instrumenty pomiarowe, natomiast wyniki pomiarów są oceną obiektywną i ilościową, wyrażoną w jednostkach systemu SI.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Kinalski, „Kompendium rehabilitacji i fizjoterapii”