Badblocks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Badblocks (ang. błędne sektory) – polecenie systemu Unix służące do szukania uszkodzonych sektorów (zwykle na dysku twardym). Jest częścią pakietu e2fsprogs i jest dostępna na stronie pakietu. Oryginalnym autorem badblocks jest Rémy Card, a konserwatorem w 2002 r. był Theodore Ts'o. David Beattie zapisał test odczytu/zapisu[1].

Składnia badblocks[edytuj | edytuj kod]

"[ -svwnf ]
[ -b rozmiar-sektora]
[ -c sektorów_na_raz ]
[ -i plik_wejściowy ]
[ -o plik_wynikowy ]
[ -p liczba_przebiegów ]
urządzenie
[ ostatni-sektor ]
[ początkowy-sektor ]"[1]

Opcje programu badblocks[edytuj | edytuj kod]

-b rozmiar sektora

Opcja ta "określa rozmiar bloku w bajtach"[1].

-c sektorów_na_raz

Opcja ta pozwala użytkownikowi ustawić liczbę sektorów "sprawdzanych jednocześnie. Wartością domyślną jest 16. Zwiększenie liczby, zwiększa wydajność badblocks oraz zużycie pamięci. Ilość pamięci potrzebna badblocks jest w trybie tylko do odczytu proporcjonalna do liczby sprawdzanych jednocześnie sektorów. Jeśli wartość parametru określającego liczbę sektorów będzie zbyt duża, to badblocks zakończy prawie natychmiast pracę z błędem braku pamięci "podczas przydzielania buforów" (ang. while allocating buffers). Jeśli będzie ona zbyt mała, to może się zdarzyć, że wątpliwe sektory na niepewnym twardym dysku zostaną ukryte przez efekty buforowania ścieżek dysku twardego."[1]

-i plik_wejściowy

Polecenie służące do odczytu aktualnie istniejących list, znanych, uszkodzonych sektorów. "Program badblocks nie wykona sprawdzenia tych sektorów, bo wiadomo, że są one uszkodzone. Jeśli plik_wejściowy zostanie podany jako '-', lista ta zostanie odczytana ze standardowego wejścia. Sektory występujące na tej liście zostaną pominięte na liście nowych uszkodzonych sektorów tworzonej na standardowym wyjściu lub w pliku wynikowym."[1]

-o plik_wynikowy

Opcja ta pozwala na zapisanie "listy uszkodzonych sektorów do podanego pliku. Bez tej opcji, badblocks wypisuje listę na standardowe wyjście."[1]

-p liczba_przebiegów

"Powtarza skanowanie dysku tak długo, aż w ciągu liczba_przebiegów kolejnych skanowań dysku nie zostanie odkryty żaden nowy uszkodzony sektor. Domyślnie ustawiona jest wartość 0, co oznacza, że badblocks zakończy skanowanie po pierwszym przebiegu."[1]

-n

Opcja umożliwiająca "korzystanie podczas sprawdzenia z nie niszczącego danych trybu odczytu i zapisu. ... Nie można tej opcji łączyć z opcją -w, bo wykluczają się one wzajemnie."[1]

-s

Ta opcja "pokazuje postępy przeszukiwania, wypisując numery sektorów podczas ich sprawdzania."[1]

-v

Opcja "trybu rozwlekłego (gadatliwego)."[1]

-w

"Korzystanie podczas sprawdzenia z testu zapisywania. Po podaniu tej opcji, badblocks wyszukuje uszkodzone sektory zapisując pewne wzorce (0xaa, 0x55, 0xff, 0x00) w każdym sektorze urządzenia, odczytując każdy [sektor] i porównując jego zawartość. Opcji tej nie można łączyć z opcją -n, gdyż wykluczają się one wzajemnie."[1]

Ważne uwagi[edytuj | edytuj kod]

Według informacji zamieszczonej na stronie badblocksa: "Jeżeli wyjście badblocks ma być przekierowane do programu e2fsck lub mke2fs, to należy, prawidłowo określić rozmiar sektora, gdyż generowane numery sektorów mocno zależą od użytego rozmiaru sektora. Z tego powodu zalecane jest, aby użytkownicy nie uruchamiali badblocks bezpośrednio, a raczej posługiwali się opcją -c programów e2fsck i mke2fs."[1]

Strona ta też uważa, że "Nigdy nie należy używać opcji -w na urządzeniu zawierającym istniejący system plików. Ta opcja kasuje dane! Jeśli istnieje potrzeba wykonania testu w trybie zapisu na istniejącym systemie plików, należy posłużyć się zamiast niej opcją -n. Jest to wolniejsze, ale zachowa istniejące dane."[1]

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Rémy Card, Projekt Tłumaczenia Manuali: Manpages. 2002-03. [dostęp 2012-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-27)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]