Badminton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Zobacz też: Badminton – miejscowość w hrabstwie Gloucestershire (Anglia).
Lotka z piórek naturalnych
Wymiary kortu

Badminton (kometka, wolant) - gra 2- lub 4-osobowa, polegająca na przebijaniu nad siatką lotki za pomocą rakietki; gra rozgrywana jest na punkty na polu o długości 13,4 m i szerokości 6,1 m. Siatka o szerokości 76 cm zawieszona jest na wysokości 1,524 m; lotka o wadze od 4,74 g do 5,50 g wykonana jest z 16 piórek (naturalnych lub syntetycznych). Badminton jest grą, w której liczy się czas reakcji, technika ale przede wszystkim kondycja fizyczna.

Peter Gade - duński badmintonista

Spis treści

[edytuj] Historia

Badminton jest grą bardzo starą. Trudno jest jednoznacznie określić genezę badmintona na świecie. W pozostałościach dawnej cywilizacji azteckiej i chińskiej spotyka się rysunki, przedstawiające grę przypominającą badminton, co świadczy o tym, iż w różnej postaci ta forma aktywności fizycznej była znana od wielu tysięcy lat prawie na wszystkich kontynentach. Sama nazwa gry pochodzi od nazwy angielskiej posiadłości VIII księcia Beaufort, leżącej w hrabstwie Gloucestershire niedaleko Bristolu, która nazywała się właśnie Badminton. To tam około roku 1870 odbył się pierwszy pokaz gry opartej na podbijaniu rakietką lotki wykonanej z korka i piór z zastosowaniem reguł zbliżonych do współczesnych. Po kilku latach przyjęto jednolity zbiór przepisów gry, w których do dzisiaj niezmienne pozostały długość i szerokość boiska (w rzeczywistości były to wymiary salonu, w którym odbył się pierwszy pokaz) oraz wysokość siatki. Z biegiem czasu gra stawała się coraz bardziej popularna. Zyskała sympatię nie tylko w gronie amatorów, lecz także i profesjonalistów. Z tego to właśnie powodu powołano MFB, czyli Międzynarodową Federację Badmintona.

W Polsce rozwój badmintona przypada na lata 70. XX wieku. Już pierwszej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku była uprawiana w Akademickim Ośrodku Sportowym przy Politechnice Gdańskiej, przez kadrę i studentów uczelni. 7 listopada 1977 r. powstał PZB, czyli Polski Związek Badmintona. Na świecie badminton jest najbardziej znany w krajach azjatyckich. W Europie jego główne ośrodki znajdują się w Wielkiej Brytanii, Szwecji i Danii, natomiast w Polsce w Suwałkach, Głubczycach,Dębnicy i Słupsku.

Odbywające się co roku Mistrzostwa świata w badmintonie po raz pierwszy zostały rozegrane w szwedzkim Malmö w 1977 roku. Oprócz indywidualnych mistrzostw świata rozgrywane są również drużynowe mistrzostwa mężczyzn (Thomas Cup oraz kobiet Uber Cup).

Olimpijska kariera badmintona rozpoczęła się w roku 1988 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Seulu, gdzie grę potraktowano pokazowo. Badminton bardzo szybko stał się modny i już na Igrzyskach w Barcelonie w 1992 roku włączono go do programu jako dyscyplinę medalową. Do zdobycia były wtedy tylko dwa medale - złoty i srebrny. Możliwość zdobycia brązu pojawiła się dopiero w Atlancie w 1996 r. W Atenach badminton rozgrywany był w pięciu konkurencjach: gra pojedyncza kobiet, gra pojedyncza mężczyzn, gra podwójna kobiet, gra podwójna mężczyzn oraz gra mieszana.

Na olimpiadzie w Atenach w konkurencji tej spośród polskich reprezentantów wystartowali Przemysław Wacha (gra pojedyncza), Michał Łogosz i Robert Mateusiak (gra podwójna).

[edytuj] Klasyfikacja 10 najlepszych zawodników w Polsce

1. Robert Mateusiak (Polonez Warszawa, AZS Kraków, UKS Hubal)

Miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Sydney 2000
Miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Ateny 2004
Trzykrotny brązowy medalista ME: w grze podwójnej ME Glasgow 2000, w grze podwójnej ME Malmo 2002, w grze podwójnej ME Genewa 2004

2. Michał Łogosz (MDK Płock, Stal Płock, Bizon Płock, Technik Głubczyce, SKB Suwałki)

Miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Sydney 2000
miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Ateny 2004
trzykrotny brązowy medalista ME: w grze podwójnej ME Glasgow 2000, w grze podwójnej ME Malmo 2002, w grze podwójnej ME Genewa 2004

3. Przemysław Wacha (Technik Głubczyce)

wielokrotny ćwierćfinalista ME: w grze pojedynczej ME Malmo 2002 i w grze pojedynczej ME Genewa 2004
wielokrotny medalista MEJ: srebro w grze podwójnej, brąz w grze pojedynczej w MEJ Glasgow 1999
olimpijczyk z IO Ateny 2004

4. Kamila Augustyn (MKS Słupsk, SKB Piast Słupsk, SKB Suwałki)

ćwierćfinalistka ME: w grze podwójnej ME Genewa 2004
trzykrotna medalistka MEJ: złoto w grze podwójnej i srebro w grze pojedynczej MEJ Spała 2001 oraz brąz w grze pojedynczej MEJ Glasgow 1999
ćwierćfinalistka MEJ: w grze podwójnej MEJ Glasgow 1999

5. Nadieżda Zięba (Piast-B Słupsk, UKS Hubal)

ćwierćfinalistka ME: w grze podwójnej ME Genewa 2004

6. Piotr Żołądek (MKS Słupsk, Piast-B Słupsk, Hubal Białystok)

Srebrny medalista MEJ: w grze podwójnej MEJ Glasgow 1999

7. Rafał Hawel (SKB Piast Słuspk)

brązowy medalista w grze pojedynczej i ćwierćfinalista w grze podwójnej MEJ Esbjerg 2003

8. Katarzyna Krasowska (Zryw Opole, AZS UW Warszawa, Technik Głubczyce)

Trzykrotna olimpijka: IO Barcelona 1992, IO Atlanta 1996, IO Sydney 2000
Miejsce 9-16 w grze pojedynczej w IO Atlanta 1996
Dwukrotna ćwierćfinalistka w grze pojedynczej w ME: Herning 1996 i Sofia 1998

9. Bożena Bąk-Siemieniec (Technik Głubczyce, AZS AGH Kraków, AZS Kraków)

miejsce 9-16 w grze podwójnej w IO Barcelona 1992

10. Wioletta Sosnowska-Wilk (Sława Sławno, Motus Koszalin, Warmia Olsztyn)

miejsce 9-16 w grze podwójnej w IO Barcelona 1992

[edytuj] Zobacz też

Wikisłownik
Zobacz hasło badminton w Wikisłowniku
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o badmintonie
Commons in image icon.svg

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach