Bagiennik widłakowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bagiennik widłakowaty
Drepanocladus lycopodioides.jpeg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Gromada mchy
Klasa prątniki
Rząd rokietowce
Rodzina krzywoszyjowate
Rodzaj bagiennik
Gatunek bagiennik widłakowaty
Nazwa systematyczna
Pseudocalliergon lycopodioides (Brid.) Hedenäs
Lindbergia 16:88. 1992
Synonimy

Drepanocladus lycopodioides (Brid.) Warst. - sierpowiec widłakowaty

Liść

Bagiennik widłakowaty (Pseudocalliergon lycopodioides (Brid.) Hedenäs) – gatunek mchu należący do rzędu rokietowców. Występuje na torfowiskach i mokrych łąkach, w strefie klimatów chłodnych Europy, Azji i Grenlandii.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Gatunek występuje w Europie, Azji (Syberia) oraz na Grenlandii. W Polsce spotykany na północy i zachodzie kraju, rzadziej w Polsce Środkowej[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Mech tworzy zbite (czasem luźniejsze), błyszczące darnie o barwie żółtej lub brązowej.
Budowa gametofitu
Łodygi o długości 10-15(20) cm i grubości 2-2,5 mm (wraz z liśćmi) mają czerwoną barwę (w nasadzie czarną) i są słabo, nieregularnie rozgałęzione. W przekroju poprzecznym widoczna jest bardzo mała wiązka środkowa. Liście łodygowe o długości 3 i szerokości 1,5 mm są sierpowato zgięte, silnie wklęsłe. Nasada liścia jest szerokojajowata, a następnie liście zwężają się w krótki kończyk. Liście są całobrzegie, a jedynie na szczycie niewyraźnie ząbkowane. Liście gałązkowe są podobne do łodygowych, ale nieco krótsze (2 mm długości). Żółte żebro dochodzi do szczytu liścia.
Budowa sporofitu
Seta żółtoczerwona, dług. 3 cm, zakończona żółtoczerwoną, cylindryczną, słabo zgiętą puszką o długości 3 mm i szerokości 1 mm. Perystom jest podwójny[2][3].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek występuje na torfowiskach niskich, błotach, mokrych łąkach, w obszarach bogatych w wapń[2]. Zarodnikowanie w Polsce odbywa się w czerwcu i lipcu[3]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Caricetalia davallianae[3].

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową od 2004 roku[4][5].

Przypisy

  1. Goffinet B.: Goffinet Lab: Moss classification (ang.). 2010. [dostęp 2010-10-24].
  2. 2,0 2,1 2,2 Bronisław Szafran: Mchy (Musci). T. II. Warszawa: PWN, 1961, s. 152-153.
  3. 3,0 3,1 3,2 Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2007. ISBN 978-83-7073-248-6.
  4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409.
  5. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących roślin objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 168, poz. 1764.