Bajt Hanun
| Bajt Hanun بيت حانون |
|
| Państwo |  Palestyna/  Izrael |
| Terytorium | Strefa Gazy |
| Gubernatorstwo | Gubernatorstwo Północnej Gazy |
| Burmistrz | Mohamad Nazek al-Kafarna |
| Powierzchnia | 12,5 km² |
| Populacja (2010) • liczba ludności |
48 793 |
|
Położenie na mapie Autonomii Palestyńskiej
  Bajt Hanun
|
|
 31°32′29″N 34°32′12″E / 31.541388888889, 34.536666666667Na mapach: 31°32′29″N 34°32′12″E / 31.541388888889, 34.536666666667 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Bajt Hanun (arab.بيت حانون; oficjalna pisownia w ang. Beit Hanoun) - miasto w Gubernatorstwie Północnej Gazy w Autonomii Palestyńskiej.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Miasto jest położone w północno wschodniej części Okręgu Gazy, w odległości 5 kilometrów na północny wschód od miasta Gaza. Na północ i wschód od miasta przebiega granica z Izraelem. Na północ od miasta jest przejście graniczne Erez.
W otoczeniu miasta znajduje się miasto Dżabalija, miejscowość Bajt Lahija, oraz wioski Izbat Bajt Hanun i Al-Karaja al-Badawija al-Maslach. Po stronie izraelskiej jest miasto Sderot, moszaw Netiv HaAsara, oraz kibuce Erez, Nir Am i Mefalsim.
Demografia [edytuj]
Zgodnie z danymi Palestyńskiego Centrum Danych Statystycznych w 2007 w mieście żyło 48 793 mieszkańców[1].
Historia [edytuj]
Według lokalnej legendy Bajt Hanun było stolicą filistyńskiego króla Hanuna, który w VIII wieku p.n.e. walczył z Asyrią[2].
Na samym początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 miejscowość zajęły wojska egipskie. Podczas Operacji Joav w nocy z 15 na 16 października Izraelczycy wbili się klinem w egipskie linie rozpoczynając bitwę o Bejt Hanun[3]. Izraelczycy wycofali się z zajętego obszaru dopiero na początku 1949, po zawarciu zawieszenia broni z Egiptem.
Przypisy
- ↑ Palestine: largest cities and towns and statistics of their population (ang.). W: World Gazetteer [on-line]. [dostęp 2011-10-12].
- ↑ Gaza - Culture (ang.). W: World Travel Gate [on-line]. [dostęp 2011-10-12].
- ↑ Jehuda Wallach: Carta's Atlas of Israel. First Years 1948–1961. Jerusalem: Carta Jerusalem, 1978, s. 55.
|
||||||||||||||||
