Bakelit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Struktura bakelitu
Radioodbiornik z bakelitową obudową

Bakelit – najstarsze tworzywo sztuczne używane na skalę przemysłową, rodzaj fenoplastu. Otrzymywane przez polikondensację metanalu z fenolem lub jego pochodnymi. Jest polimerem wysoce usieciowanym (co tłumaczy jego kruchość i twardość). Nazwa tworzywa pochodzi od nazwiska wynalazcy technologii jego produkcji – Leo Hendrika Baekelanda.

W pierwszym etapie kondensacji bakelit jest topliwy, a także rozpuszczalny np. w acetonie czy alkoholach. W ostatnim etapie staje się nietopliwy i nierozpuszczalny. Przy produkcji często dodaje się do niego różnego rodzaju wypełniacze.

Jest wykorzystywany jako materiał konstrukcyjny i elektroizolacyjny. Dawniej używano go na skalę masową do produkcji sprzętu AGD, dziś jest wypierany przez nowsze tworzywa.

[edytuj] Galeria (wyroby z bakelitu)

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

  1. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004. ISBN 83-71-83-240-0. 
  2. Encyklopedia popularna, Tom I. Wyd. II. Warszawa: PWN, 1983. ISBN 83-01-00000-7. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikisłownik
Zobacz hasło bakelit w Wikisłowniku
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach