Baldassare Castiglione

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Baldassare Castiglione (ur. 6 grudnia 1478 w Mantui, zm. 2 lutego 1529 w Toledo) – pisarz i dyplomata włoski.

Zdobył wykształcenie humanistyczne i przyswoił sobie dobre maniery oraz wartości nowej epoki. Pełnił służbę na wielu dworach, gdzie był krzewicielem idei neoplatońskich, propagował nowe zasady współżycia towarzyskiego, kulturę bycia i szacunek dla kobiet. Jego największe dzieło pt. Dworzanin (Il Cortegiano), napisane na dworze w Urbino w latach 1508 do 1516[1] w formie dialogu, stanowi odzwierciedlenie jego poglądów i wywarło duży wpływ na epokę.

Castiglione przyjaźnił się z wieloma artystami swojej epoki, w tym z Rafaelem Santim, który wykonał jego znany portret. Należał także, podobnie jak Rafael, do elity humanistów skupionych wokół papieża Leona X.

W 1520, po śmierci żony, przyjął święcenia kapłańskie i otrzymał w 1524 roku stanowisko nuncjusza papieskiego w Hiszpanii. Doczekał wydania Dworzanina 1528), który po śmierci autora uzyskał ogromną popularność, wydawany, przekładany na różne języki i parafrazowany (autorem wersji polskiej pt. Dworzanin polski jest Łukasz Górnicki).

Przypisy

  1. Józef Andrzej Gierowski: Historia Włoch. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986. ISBN 83-04-01943-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]