Balfouria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Balfouria
בלפוריה
Wjazd do moszawu
Wjazd do moszawu
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Jezreel
Wysokość 93 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

406
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Balfouria
Balfouria
Ziemia 32°37′49″N 35°17′47″E/32,630278 35,296389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Balfouria (hebr. בלפוריה; ang. Balfurya) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Doliny Jezreel, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Moszaw jest położony na wysokości 93 metrów n.p.m. w centralnej części intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jezreel w Dolnej Galilei. Okoliczny teren jest stosunkowo płaski, opada jednak w kierunku zachodnim. W odległości 2 km na wschód wznoszą się stoki masywu góry More (515 m n.p.m.). Na północ od moszawu przepływa strumień Tevet. Wpada on do strumienia Adaszim, który przepływa na zachód od moszawu. W jej otoczeniu znajduje się miasto Afula, moszawy HaJogev, Kfar Baruch, Kefar Gidon i Tel Adaszim, oraz kibuce Sarid i Ginnegar.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Balfouria jest położona w Samorządzie Regionu Doliny Jezreel, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców moszawu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Widok moszawu na tle Doliny Jezreel

Moszaw został założony w 1922 roku przez żydowskich imigrantów z Europy. Ziemia została zakupiona ze środków syjonistycznej organizacji Kehilat Syjon. Osada otrzymała nazwę na cześć brytyjskiego Lorda Arthura Balfoura, który w 1917 roku ogłosił Deklarację Balfoura przychylną dla powstania państwa żydowskiego w Palestynie. Lord Balfour odwiedził moszaw w 1925 roku. Osada od samego początku istnienia była zamożna, a budynki wznoszono z cegły z dachówkami[3]. W 1932 roku na moszaw napadła arabska milicja dowodzona przez Izz ad-Din al-Kassama. W ataku tym zginął jeden mieszkaniec wioski. W 1934 roku dokonano odwiertu uzyskując dostęp do wody, co umożliwiło rozwój upraw rolniczych[4]. W 1939 roku całość ziemi przekazano do Żydowskiego Funduszu Narodowego, który podpisał umowy najmu z mieszkańcami moszawu. W 1959 roku osadę podłączono do krajowego systemu wodociągowego[5].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen pływacki, sala sportowa z siłownią oraz boisko.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Ginnegar i szkoły średniej w kibucu Mizra[6].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Na północny zachód od moszawu znajduje się wzgórze Tell Jifar. Na jego szczycie wystawiono pomnik założycieli moszawu, upamiętniający także tych wszystkich, którzy polegli w wojnach o niepodległość Izraela. Rejon wzgórza zajmuje pozostałości niewielkiej bagiennej doliny. Utworzono tutaj rezerwat przyrody Balfouria.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie. Uprawy gruntowe obejmują głównie warzywa i bawełnę. Poza tym uprawia się tutaj migdałowce i oliwki. Jest także hodowla bydła i drobiu. Część mieszkańców dojeżdża do pracy poza moszawem.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W moszawie jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z moszawu wyjeżdża się na zachód na drogę ekspresową nr 60, którą jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 65 i do miasta Afula, lub jadąc na północ dojeżdża się do moszawu Kefar Gidon.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-10-23].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-10-23].
  3. Joseph B. Glass: From New Zion to Old Zion: American Jewish Immigration and Settlement in Palestine, 1917-1939. Wayne State University Press, 2002, s. 199-200. ISBN 9780814328422. [dostęp 2012-10-23]. (ang.)
  4. Balfurya (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-10-23].
  5. Balfurya (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-10-23].
  6. Balfurya (hebr.). W: RomGalil [on-line]. [dostęp 2012-10-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]