Ballada o żołnierzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ballada o żołnierzu
Баллада о солдате
Gatunek wojenny, melodramat
Data premiery Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1 grudnia 1959
Kraj produkcji  ZSRR
Język rosyjski
Czas trwania 89 min.
Reżyseria Grigorij Czuchraj
Scenariusz Walentin Jeżow
Grigorij Czuchraj
Główne role Władimir Iwaszow
Żanna Prochorienko
Muzyka Michaił Ziw
Zdjęcia Władimir Nikołajew
Era Sawieliewa
Kostiumy Ludmiła Riaszencewa
Montaż Maria Timofiejewna
Produkcja Mosfilm
Nagrody MFF w Cannes – nagroda za najlepszy film dla młodzieży (1960)
MFF w San Francisco (SFIFF) – nagroda za najlepszy film i dla najlepszego reżysera (1960)
BAFTA – nagroda za najlepszy film (1962)
Nominacja do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny (1962)
Nagroda Leninowska dla Grigorija Czuchraja i Walientina Jeżowa (1961)

Ballada o żołnierzu (ros. Баллада о солдате) – radziecki film wojenny z 1959 w reż. Grigorija Czuchraja.

Spis treści

Opis fabuły [edytuj]

Jest rok 1942. Wojska radzieckie cofają się przed siłami hitlerowskimi. Młody żołnierz radziecki Alosza tkwi na swoim wysuniętym posterunku jako obserwator. Uciekając przed atakiem niemieckich czołgów, znajduje porzuconą rusznicę przeciwpancerną i zdesperowany oddaje z niej strzał w kierunku pojazdu, niszcząc go, następnie trafiając jeszcze jeden. Na wiadomość o oczekującym go odznaczeniu za ten czyn, szeregowiec prosi generała o inną nagrodę – kilka dni urlopu w celu odwiedzenia matki. Prośba zostaje spełniona i młody żołnierz wyrusza na tyły poprzez ogarniętą wojennym zamętem Rosję. Po drodze, choć bardzo się spieszy, nie odmawia pomocy potrzebującym, w tym młodej dziewczynie imieniem Szura. Pomiędzy parą młodych ludzi w pewnym momencie rodzi się uczucie, przerwane gwałtownym rozstaniem. Alosza w końcu dociera do swojej matki, jednak czas pozwala mu jedynie uścisnąć ją i zamienić kilka słów.

Główne role [edytuj]

O filmie [edytuj]

Film wyróżnia się pośród nasyconych propagandą radzieckich filmów wojennych tamtego okresu. Dominującą cechą obrazu jest prostota. "Ballada o żołnierzu" otrzymała wiele nagród, a w samym Związku Radzieckim obejrzało ją ponad 30 mln widzów[1].

Ciekawostki [edytuj]

Akcja filmu rozgrywa się w 1942 roku, jednak jego bohaterowie noszą na mundurach pagony, które w Armii Radzieckiej zostały wprowadzone dopiero rok później (w 1943). Był to celowy zabieg reżysera, który przewidując projekcje filmu w Europie, nie chciał mącić ugruntowanego wyobrażenia radzieckich żołnierzy-wyzwolicieli w mundurach z pagonami[2].

Główne role [edytuj]

Bibliografia [edytuj]

  • Adam Garbicz, Jacek Klinowski: Kino, wehikuł magiczny. Przewodnik osiągnięć filmu fabularnego. Podróż druga. 1950-1959. Wyd. I. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 380-381. ISBN 83-08-01377-5. (pol.)
  • Rostisław Jurieniew: Historia filmu radzieckiego. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1977, s. 236-237.
  • Bałłada o sołdatie (ros.). W: Kino-tieatr [on-line]. 13 maja 2010. [dostęp 2010-07-21].

Przypisy

  1. Bałłada o sołdatie (ros.). W: Kinopoisk [on-line]. [dostęp 2010-07-22].
  2. BIN: Iwaszow Władimir Siergiejewicz (ros.). W: RUSactors [on-line]. [dostęp 2010-07-21].

Linki zewnętrzne [edytuj]