Ballata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ballata - XIV wieczna włoska forma wiersza lub kompozycji poetycko-muzycznej, składająca się z wiersza i refrenu występującego na początku i końcu utworu. Przy wykonywaniu ballaty wykorzystywano muzykę oraz taniec[1]. Głównym przedstawicielem włoskiej ballaty w XIV wieku był Francesco Landino[2].

Przypisy