Baltazar Hacquet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Belsazar Hacquet

Baltazar Hacquet de la Motte (również Baltazar lub Balthazar Hacquet; ur. 1739 w Le Conquet w Bretanii - zm. 10 stycznia 1815 w Wiedniu) - austriacki naturalista pochodzenia francuskiego, profesor anatomii, chemii i botaniki, etnolog, uważany za prekursora alpinizmu, pionier badań przyrody Karpat.

Studiował w Paryżu, od 1773 profesor anatomii w Lublanie, od 1787 profesor historii naturalnej na Uniwersytecie Lwowskim, od 1805 profesor chemii i botaniki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, zastępca dyrektora Ogrodu Botanicznego w Krakowie.

Opublikował m.in. czterotomową pracę pt. „Hacquet's Neueste physikalisch-politische Reisen in den Iahren 1788 und 1789 durch die Dacischen und Sarmatischen oder Nördlichen Karpathen” (1790–1796)[1].

Przypisy

  1. Baltazar Hacquet: Hacquet's Neueste physikalisch-politische Reisen in den Iahren 1788 und 1789 durch die Dacischen und Sarmatischen oder Nördlichen Karpathen. Nürnberg: Verlag der Raspischen Buchhandlung, tom 1 – 1790; tom 2 – 1791; tom 3 – 1794; tom 4 - 1796.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia tatrzańska. 1973. s. 157