Baltazar Hubmaier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Baltazar Hubmaier (ur. 1480 lub 1481 we Friedbergu koło Augsburga, zm. 1528 w Wiedniu) – przywódca anabaptystów.

Był katolickim księdzem w parafii Waldshut-Tiengen w okolicach Ratyzbony. W 1522 przeszedł na protestantyzm, a w 1525 został anabaptystą. Ścigany, schronił się w Zurychu, gdzie popadł w konflikt ze Zwinglim. Następnie udał się na Morawy, gdzie działał w Nikolsburgu (dziś: Mikulov w Czechach). Wydany w ręce władz austriackich, został spalony na stosie w Wiedniu. W roku 1619 władze Kościoła katolickiego umieściły twórczość Hubmaiera w indeksie ksiąg zakazanych, zaliczając go do ścisłego grona pięciu „arcyheretyków” (obok Lutra, Kalwina, Zwinglego i Schwenckfelda)[1].

Przypisy

  1. William R. Estep, The Anabaptist Story. An Introduction to Sixteenth-Century Anabaptism, Eerdmans, Grand Rapids 1996, s. 104.