Banca d’Italia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Banca d'Italia)
Banca d’Italia – włoskim bank centralny założonym w 1893 r. poprzez fuzję czterech największych banków we Włoszech. Podobnie jak amerykański Fed bank centralny Włoch należy do prywatnych właścicieli. Od 1981 r. jest niezależny od rządu. Siedzibą banku jest Pałac Palazzo Koch przy Via Nazionale w Rzymie. Założony w 1893 r., bank uzyskał monopol na emisję pieniędzy w 1926 r. Ponieważ Włochy są członkiem Unii Europejskiej, Banca d’Italia jest również jednym z centralnych banków narodowych, członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych, ESBC.
