Bandera piratów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Załoga polskiego okrętu podwodnego ORP Sokół w Gibraltarze z piracką flagą ukazującą liczbę zatopionych i uszkodzonych statków.

Bandery pirackiej (ang. Jolly Roger) zaczęto używać między XV a XVI wiekiem. Służyła przede wszystkim do zastraszania ofiar, które widząc łopoczącą, przeważnie czarną flagę z białą czaszką i skrzyżowanymi piszczelami, pogrążone w strachu, traciły motywację i chęć stawiania oporu.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa „Jolly Roger” pochodzi prawdopodobnie z francuskiego joli rouge (ładny czerwony) – pierwsi piraci używali krwistoczerwonej flagi jako przesłania, że zabiją całą załogę statku, jeżeli ta nie podda się bez walki. Pochodzenie nazwy nie jest do końca wyjaśnione. Istnieją teorie, które mówią, że bandera przejęła nazwę od Old Roger – przezwisko, jakim określano diabła, lub Roger – określenie dla włóczęgi.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Statki piratów w trakcie „polowań” pływały pod różnymi narodowymi (fałszywymi) banderami, by tym sposobem zmylić i zbliżyć się do potencjalnej ofiary. Dopiero krótko przed abordażem wznosiły piracką banderę, wykorzystując element zaskoczenia.

Bandera była ważną bronią psychologiczną, która wraz z reputacją piratów, którzy uchodzili za szczególnie bezlitosnych i okrutnych, oddziaływała na ofiary tak przerażająco, że często przekazywały one swój statek i towar, lub uciekały w popłochu, bez próby nawiązania walki.

Groźne emblematy bandery, kojarzące się z destrukcją i zniszczeniem, były charakterystyczne dla każdego kapitana pirackiej jednostki. Często były kojarzone z jego reputacją lub przedstawiały przesłania i ostrzeżenia kierowane do jego wrogów. Na przykład, kapitan Bartholomew Roberts, który wzbogacał się napadami na statki handlowe w okolicach wysp Barbados i Martynika, używał czarnej flagi przedstawiającej figurę pirata (przypuszczalnie siebie samego), która stała na dwóch czaszkach. Pod jedną widniał skrót "ABH" (A Barbadian's Head), pod drugą "AMH" (A Martiniquan's Head). Przesłanie było proste, marynarze z tych kolonii nie mogą liczyć na litość, jeśli będą stawiać Robertsonowi jakikolwiek opór.

Często używane motywy, jak czaszki lub klepsydry, oznaczały zbliżającą się śmierć załogi atakowanego przez piratów statku, strzały lub dzidy – rychłą i brutalną, a krwawe serca – powolną i bolesną.

XX i XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

W XX wieku Jolly Roger używany był przez załogi brytyjskich okrętów podwodnych przy powrocie z patrolu do portu jako oznaka odniesionego zwycięstwa. Podczas II wojny światowej zwyczaj ten miał również miejsce na polskich okrętach. Po II wojnie światowej do tej tradycji wrócił HMS "Conqueror", który podczas powrotu do macierzystego portu po wojnie o Falklandy wywiesił Jolly Rogera jako symbol zatopienia argentyńskiego krążownika "General Belgrano". Od czasów I wojny w Zatoce Perskiej flagi tej używają również okręty, które odpaliły w kierunku lądu pociski rakietowe.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons