Banderowcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Banderowcy - w ścisłym znaczeniu: członkowie frakcji rewolucyjnej Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów[1], także potoczna nazwa stosowana przez Polaków i Żydów na określenie Ukraińców, którzy brali udział w ludobójstwie Polaków na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej oraz dokonywali pogromów antyżydowskich[2].

Polacy we wspomnieniach używając określenia banderowcy mają na myśli sprawców masowych mordów na Wołyniu oraz w Małopolsce Wschodniej, niezależnie od tego, czy byli oni członkami UPA, czy też nie. Analogicznie termin banderowcy w potocznym znaczeniu - określający partyzantów UPA, członków OUN-B lub ukraińskich milicjantów - używany jest we wspomnieniach Żydów[2]. Nie jest natomiast jasne, czy termin ten był w zbliżonym użyciu wśród Ukraińców, którzy również padli ofiarą ukraińskich organizacji nacjonalistycznych, gdyż ich nie popierali lub też współpracowali z NKWD[2].

Termin banderowcy pojawiał się również w propagandzie komunistycznej, głównie na Ukrainie radzieckiej, rzadziej w Polsce. Przykład ukraińskich nacjonalistów był przywoływany w celu wykazania wyższości ustroju komunistycznego nad ruchem nacjonalistycznym. W propagandzie termin banderowcy również nie był stosowany w znaczeniu ścisłym, a miał odcień pejoratywny i służył dyskredytowaniu i demonizowaniu ruchu, z którym związany był Bandera[2].

Przypisy

  1. "Енциклопедія українознавства", T. 1, Lwów 2000, s. 88, ISBN 5-7707-4048-5
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Grzegorz Rossoliński-Liebe, Obraz Stepana Bandery w polskiej świadomości narodowej

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]