Banderowcy

Banderowcy - potoczna nazwa stosowana przez Polaków i Żydów na określenie Ukraińców, którzy brali udział w ludobójstwie Polaków na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej oraz dokonywali pogromów antyżydowskich. Ukraińcy banderowcami określali zwolenników Stepana Bandery, którzy dokonali rozłamu w Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) i utworzyli własną frakcję - OUN-B.

Polacy we wspomnieniach używając określenia banderowcy mają na myśli stronników Stepana Bandery - upowców, własnych sąsiadów oraz wszystkich Ukraińców, nawet tych którzy nie utożsamiali się z Banderą a dokonywali masowych mordów na polskiej ludności cywilnej. To określenie używane jest również przez część historyków.

Żydzi wspominający banderowców stosują je do członków OUN-B, partyzantów z UPA lub do ukraińskiej milicji.

Również Ukraińcy, którzy zaznali terroru ze strony OUN-B albo UPA - najczęściej dlatego, że nie popierali tych organizacji, albo dlatego, że współpracowali z NKWD - też opisywali i wspominali swoich ukraińskich morderców jako „banderowców".

Zobacz też

• Nacjonalizm ukraiński
• Ukraińska Powstańcza Armia
• Rzeź wołyńska
• Czystka etniczna w Małopolsce Wschodniej
• Pogromy lwowskie (1941)

Źródło

• Grzegorz Rossoliński-Liebe, Obraz Stepana Bandery w polskiej świadomości narodowej