Bangkok Hua Lamphong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bangkok Hua Lamphong
หัวลำโพง
Bangkok Hua Lamphong
Państwo  Tajlandia
Miejscowość Rama IV Rd, Pathum Wan, Bangkok
Zarządca Tajskie Koleje Państwowe
Data otwarcia 1916
Informacje kolejowe
Liczba peronów 7
Liczba krawędzi
peronowych
14
Liczba torów
w ruchu pasażerskim
14
Kasy czynne
Przejścia nadziemne link= N
Przejścia podziemne link= T
Położenie na mapie Bangkoku
Mapa lokalizacyjna Bangkoku
Bangkok Hua Lamphong
Bangkok Hua Lamphong
Położenie na mapie Tajlandii
Mapa lokalizacyjna Tajlandii
Bangkok Hua Lamphong
Bangkok Hua Lamphong
Ziemia 13°44′20″N 100°31′00″E/13,738889 100,516667Na mapach: 13°44′20″N 100°31′00″E/13,738889 100,516667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy

Bangkok Hua Lamphong (tajki: หัวลำโพง) – główny dworzec kolejowy w Bangkoku, w Tajlandii. Znajduje się w centrum miasta, w dystrykcie Pathum Wan i jest obsługiwany przez Tajskie Koleje Państwowe.

Stacja została otwarta w dniu 25 czerwca 1916 roku, po budowie trwającej sześć lat. Teren dworca kolejowego wcześniej był krajowym centrum konserwacji kolei, które przeniosły się do Makkasan w czerwcu 1910 roku. W miejscu poprzedniej stacji kolejowej w pobliżu, kolumny upamiętniającej otwarcie kolei w 1897 roku.

Podczas II wojny światowej alianci próbowali zbombardować stację, ale uderzyli w pobliski hotel.

Stacja została wybudowana we włoskim stylu neorenesansowym, z ozdobnym drewnianym dachem i witrażami. Architektura nawiązuje do Turynu, w którym urodził się Mario Tamagno, który z rodakiem Annibale Rigotti (1870-1968), wykonanł znak na początku XX wieku budynku publicznego w Bangkoku. Para również zaprojektowała Pałac Bang Khun Prom (1906), Ananta Samakhom Throne Hall w The Royal Plaza (1907/15) i Suan Kularb Residential Hall i Throne Hall w ogrodzie Dusit, i wiele innych budynków.

Istnieje 14 platform, 26 kas biletowych i dwie elektroniczne tablice. Hua Lamphong obsługuje ponad 130 pociągów i około 60 000 pasażerów dziennie. Od 2004 roku stacja została połączona podziemnym przejściem do systemu metra ze stacją o tej samej nazwie.

Stacja jest również końcem Eastern and Oriental Express.