Banowina Dunaju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Banowina Dunaju
Дунавска бановина
Dunavska banovina
Państwo  Jugosławia
Siedziba Nowy Sad
Powierzchnia 31.749 km²
Populacja (1931)
• liczba ludności

2.387.495
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba dystryktów 51
Położenie na mapie Jugosławii
Położenie na mapie
Ziemia 45°19′59,9″N 19°51′00,0″E/45,333300 19,850000

Banowina Dunaju (serb./chorw. Дунавска бановина/Dunavska banovina) – jednostka podziału terytorialnego Królestwa Jugosławii w latach 1929-1941. Obejmowała tereny dzisiejszej Serbii (Wojwodinę i północną część Serbii Centralnej) oraz skrawki Chorwacji (Baranję i środkowy Srem). Z banowiny Dunaju wyłączono stołeczny Belgrad z przyległymi miastami (dziś dzielnicami) Zemun i Pančevo, które tworzyły oddzielną jednostkę administracyjną - zarząd miasta Belgradu (dlatego siedzibą bana został Nowy Sad). Nazwa utworzona od rzeki Dunaj. Według danych spisu powszechnego z 1931 ludność liczyła 58,4% prawosławnych, 32,5% katolików, 7,0% ewangelików. Po utworzeniu autonomicznej Banowiny Chorwacji w 1939 z banowiny Dunaju włączono do niej dystrykty Ilok i Šid (1.141 km²). Po upadku Jugosławii w 1941 podzielona między Węgry (Baranja i Baczka), Niepodległe Państwo Chorwackie (wschodni Srem) i okupowaną przez Niemcy Serbię (tereny na wschód i południe od Dunaju i Sawy, w tym zachodni Banat).

Banami banowiny Dunaju byli:

  1. Daka Popović - 1929-30
  2. Radoslav Dunjić - 1930
  3. Svetomir Matić - 1930-31
  4. Milan Nikolić - 1931-33
  5. Dobrica Matković - 1933-35
  6. Milojko Vasović - 1935
  7. Svetislav Paunović - 1935-36
  8. Svetislav Rajić - 1936-39
  9. Jovan Radivojević - 1939-40
  10. Branko Kijurina - 1940-41
  11. Milorad Vlaškalin - 1941

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]