Baranów Sandomierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baranów Sandomierski
Zamek
Zamek
Herb
Herb Baranowa Sandomierskiego
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat tarnobrzeski
Gmina Baranów Sandomierski
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Jacek Hynowski
Powierzchnia 9,15[1] km²
Populacja (2008)
• liczba ludności
• gęstość

1426[1]
156 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 15
Kod pocztowy 39-450
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Baranów Sandomierski
Baranów Sandomierski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Baranów Sandomierski
Baranów Sandomierski
Ziemia 50°29′59″N 21°32′29″E/50,499722 21,541389Na mapach: 50°29′59″N 21°32′29″E/50,499722 21,541389
TERC
(TERYT)
3182420014
SIMC 0980352
Urząd miejski
ul. Gen. L. Okulickiego 1
39-450 Baranów Sandomierski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Category:Baranów Sandomierski w Wikisłowniku
Strona internetowa
Ratusz w Baranowie Sandomierskim
Fontanna na rynku
Serce Lasowiackie na rynku
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Baranów Sandomierski (przystanek kolejowy).

Baranów Sandomierskimiasto w woj. podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, siedziba władz miejsko-wiejskiej gminy Baranów Sandomierski. Leży nad Wisłą i Babulówką – prawobrzeżnym dopływem Wisły. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnobrzeskiego.

Miejscowa ludność wyznania katolickiego przynależy do Parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Baranowie Sandomierskim[2].

Ośrodek turystyczno-krajoznawczy. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 985 (TarnobrzegMielec).

Historycznie położony jest w Małopolsce, w ziemi sandomierskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z roku 1135. Prawa miejskie Baranów otrzymał w 1354 r. z rąk króla Kazimierza Wielkiego. Miasto rozwijało się dzięki handlowi zbożem. Pod koniec XVI wieku w Baranowie Sandomierskim zaczęło rozwijać się rzemiosło, szczególnie sukiennictwo, kuśnierstwo oraz szewstwo. W okresie od XVI wieku do 1655 roku Baranów był jednym z głównych ośrodków kalwinizmu w Małopolsce. Baranów Sandomierski przestał być miastem na okres trzydziestu ośmiu lat od 1896 r., do 1934 r. Przed II wojną światową Rada Miasta nadała honorowe obywatelstwo: Eugeniuszowi Kwiatkowskiemu, Ignacemu Mościckiemu i marszałkowi Edwardowi Rydzowi-Śmigłemu.

11 września 1939 23 Batalion Saperów postawił w ciągu 9 godzin most przez Wisłę o długości 345 m, a w ciągu 6,5 godziny naprawił dla potrzeb piechoty znajdujący się obok most zbudowany latem 1939, który wysadzono przedwcześnie w obawie przed zbliżającymi się Niemcami. Niezwłocznie po zakończeniu prac przez obydwa mosty przeprawiły się główne siły Armii „Kraków”.

W okresie wojny Niemcy wysiedlili z Baranowa wszystkich Żydów. W tym czasie na zamku znajdował się niemiecki Zarząd Powierniczy. W lipcu 1944 roku wojska radzieckie sforsowały Wisłę i utworzyły na jej lewym brzegu tzw. przyczółek baranowsko-sandomierski.

Po wojnie przeprowadzono reformę rolną, w wyniku której zamek i ziemia przeszły na skarb państwa. Okres powojenny, to systematyczny rozwój miasta, którego rozkwit przypadł na lata 70. XX wieku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zamek[edytuj | edytuj kod]

W Baranowie Sandomierskim znajduje się późnorenesansowy zamek, ze względu na podobieństwa zwany Małym Wawelem. Siedziba rodu Leszczyńskich została zbudowana według projektu Santi Gucciego w latach 1591-1606. Zbudowany został na fundamentach istniejącej tu wcześniej twierdzy.

Część pomieszczeń jest udostępniona zwiedzającym. Przed przejęciem zamku przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. w Warszawie w 1997 nie było możliwe zwiedzanie komnat zamkowych. W piwnicach znajduje się stała ekspozycja muzealna. Podziwiać można największe w Europie czółno wydłubane z pnia drzewa, wystawę kafli oraz salę poświęconą tematyce wydobycia siarki. Istnieje możliwość wynajęcia restauracji zamkowej oraz części sal na imprezy okolicznościowe (sympozja, wesela, a nawet śluby). Hotel mieści się w miejscu dawnych stajni.

Zamek otoczony jest 16 hektarowym obszarem parkowym. Za zamkiem ogród w stylu angielskim, po lewej od głównego wejścia ogród w stylu włoskim i w stylu francuskim.

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

W Baranowie Sandomierskim znajduje się późnorenesansowy kościół z lat 1604-1607. Pierwotnie wybudowano go jako zbór kalwiński, został rozbudowany w XIX wieku.

Ulice[edytuj | edytuj kod]

Poniżej w tabeli 1 ulice będące integralną częścią miasta Baranów Sandomierski, z aktualnie przypisanym im numerem zgodnym z TERYT z katalogu ULIC[3].

Tabela 1. Ulice wchodzące w skład miasta na podstawie TERYT[3]
Symbol
ulicy
Nazwa ulicy Symbol
ulicy
Nazwa ulicy Symbol
ulicy
Nazwa ulicy
03687 ul. Jarosława Dąbrowskiego 10562 ul. Kwiatowa 16027 ul. Piaski
04863 ul. Fabryczna 10635 ul. gen. Mariana Langiewicza 16894 ul. Podzamcze
08435 ul. Jana Kilińskiego 12740 ul. Adama Mickiewicza 19253 ul. Rynek
09582 ul. Tadeusza Kościuszki 13124 ul. Młynowa 21970 ul. Szkolna
09796 ul. Krakowska 14834 ul. Ogrodowa 23860 ul. Wenecja
09836 ul. Janka Krasickiego 14929 ul. gen. Leopolda Okulickiego 25547 ul. Zamkowa
10009 ul. Krótka 15679 ul. Parafialna 25550 ul. Zamkowa-Osiedle

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]