Baranek Boży
Baranek Boży (łac. Agnus Dei) – tytuł, którego w Nowym Testamencie używał wobec Jezusa Chrystusa Jan Chrzciciel (J 1, 29). Jest to odwołanie do nauki starotestamentowej, w której ofiara z baranka jest ofiarą składaną Bogu i ważnym elementem celebracji święta Paschy (Wj 12, 1-11). Baranek Boży symbolizuje ofiarę Jezusa na krzyżu, którą złożył dla odkupienia ludzkości (Iz 53, 7).
Agnus (łac. Baranek) w połączeniu z dopełniaczem słowa Deus (łac. Bóg) - Dei - tworzy znane wyrażenie Agnus Dei, co dosłownie znaczy Baranek Boga, choć w języku polskim zwykle tłumaczone jest za pomocą przymiotnika: Baranek Boży. Wyrażenie to pochodzi z łacińskiej Biblii w tłumaczeniu świętego Hieronima, gdzie Jan Chrzciciel wypowiada się tymi słowy: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccatum mundi ("Oto Baranek Boży, oto który gładzi grzech świata"; Ewangelia według świętego Jana 1, 29).
[edytuj] Agnus Dei w liturgii katolickiej
Śpiew Baranku Boży wykonuje się podczas mszy świętej bezpośrednio przed Komunią świętą, należy do stałych części mszy świętej.
"Baranku Boży" śpiewa się również podczas Komunii w Kościele luterańskim, ma jednak nieco inne brzmienie niż w katolicyzmie.
[edytuj] Agnusek
W Polsce agnusek (od nazwy łacińskiej) to baranek wielkanocny – medalik z wosku poświęcony przez papieża, z odciśniętą na awersie podobizną Jana Chrzciciela, a na rewersie Baranka. Medalik miał chronić przed złem i chorobami. Do dnia dzisiejszego w Wielką Sobotę święci się figurki baranka – symbolu niewinności Chrystusa, wykonaną z masła, cukru, ciasta itp.
[edytuj] Zobacz też
|
||||||||||
