Barbara Bittnerówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Barbara Bittnerówna, właśc. Barbara Bittner-Finze (ur. 4 września 1924 we Lwowie) – polska tancerka, primabalerina opery w Poznaniu, Opery Śląskiej w Bytomiu i opery w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nauki tańca brała na prywatnych lekcjach u Stanisława Faliszewskiego we Lwowie, później w prywatnej szkole Zygmunta Dąbrowskiego w Warszawie. Jako cudowne dziecko już w wieku 11 lat występowała na deskach Teatru Wielkiego we Lwowie. W latach 1939–1944 występowała w Warszawie. Po wojnie, od 1946 do 1949 była primabaleriną opery w Poznaniu, w latach 1949–1951 primabaleriną Opery Śląskiej w Bytomiu, a od 1951 do 1956 primabaleriną opery w Warszawie. Oprócz baletu klasycznego występowała w formach tańca współczesnego.

W 1956 zdobyła I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Tańca w Vercelli we Włoszech. W kolejnych latach tańczyła z Witoldem Grucą w znanym duecie estradowym. Jej partnerami byli również Stanisław Szymański, Jerzy Kapliński, Bronisław Kropidłowski i Wojciech Wiesiołłowski. W latach 1960–1963 występowała w Teatrze Małych Form „Arabeska”.

W 1965 została primabaleriną Operetki Warszawskiej, od 1970 współpracowała z teatrami muzycznymi i dramatycznymi w zakresie reżyserii ruchu i choreografii.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Irena Turska, Przewodnik baletowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2008, ISBN 978-83-224-0470-6.
  • Tacjanna Wysocka, Dzieje baletu, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1970.