Barbara Hohenzollern (1464-1515)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Barbara Hohenzollern (ur. 29 lub 30 maja 1464 w Ansbach, zm. 4 września 1515) - margrabianka brandenburska, księżna głogowska.

Była córką Albrechta Achillesa, margrabiego brandenburskiego, i jego drugiej żony Anny, księżniczki saskiej.

11 października 1472 r. w Berlinie poślubiła księcia Henryka XI głogowskiego, po śmierci małżonka w 1476 r. do śmierci zamieszkała na zamku w Krośnie Odrzańskim, który stał się odtąd "siedzibą wdów".

19 lub 20 sierpnia 1476 r we Frankfurcie nad Odrą poślubiła per procura Władysława II Jagiellończyka. Właściwy ślub i koronacja Barbary miały odbyć się w Pradze 17 lutego 1477 r. Termin ten, przekładany przez Władysława II Jagiellończyka nie został dotrzymany. Król nie był już zainteresowany ożenkiem z Barbarą, gdyż utraciła ona swój posag - odziedziczone po zmarłym mężu księstwo głogowskie, które zajął zbrojnie Jan II Szalony popierany przez Macieja Korwina. Pomimo starań ze strony Hohenzollernów, aby małżeństwo doszło do skutku, król wycofał się z wcześniejszych umów małżeńskich z Barbarą. Formalnie małżeństwo to zostało rozwiązane w 1500 r.

Barbara 25 lipca 1492 r. zwolniła Władysława II Jagiellończyka z wszystkich zobowiązań małżeńskich, a także dążyła do przeprowadzenia rozwodu w Rzymie. Powodem były jej potajemne zaręczyny ze szlachcicem Konradem von Heydek. W 1493 r. bracia Barbary, by nie dopuścić do tego małżeństwa, uwięzili ją w zamku Plassenburg, gdzie spędziła kilkanaście lat w odosobnieniu.

Nie wiadomo dokładnie, gdzie zmarła; została pochowana w klasztorze w Heilsbronn.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]