Barbara Rosenkranz
| Barbara Rosenkranz | |
Barbara Rosenkranz podczas kampanii wyborczej 2008 w St. Pölten |
|
| Data i miejsce urodzenia | 20 czerwca 1958 Salzburg |
| Minister ds. prawa budowlanego i ochrony zwierząt Dolnej Austrii | |
| Przynależność polityczna | Wolnościowa Partia Austrii |
| Okres urzędowania | od 2008 |
Barbara Rosenkranz (z domu Schörghofer) (ur. 20 czerwca 1958 w Salzburgu) – austriacki polityk Wolnościowej Partii Austrii FPÖ i członek władz Dolnej Austrii ds. prawa budowlanego i ochrony zwierząt, kandydatka FPÖ w austriackich wyborach prezydenckich 2010.
Po maturze 1976 w Salzburgu rozpoczęła studia historii i filozofii na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jest żoną Horsta Rosenkranza i matką dziesięciorga dzieci: sześciu córek i czterech synów. Deklaruje swój zawód jako „gospodyni domowa" (Hausfrau). Wystąpiła z Kościoła Katolickiego i nie ochrzciła swoich dzieci.
Karierę polityczną rozpoczęła od 1993 jako deputowana do Landtagu Dolnej Austrii. 20 grudnia 2002 przeszła do Rady Narodowej Austrii (Nationalrat). W wyborach do Landtagu Dolnej Austrii 2008 jej partia podwoiła dzięki jej udziałowi liczbę uzyskanych głosów. 10 kwietnia 2008 została wybrana do Landratu Dolnej Austrii.
2 marca 2010 FPÖ oficjalnie przedstawiło Barbarę Rosenkranz jako swoją kandydatkę na urząd prezydenta Austrii.
Poglądy Barbary Rosenkranz ona sama określa jako narodowo-konserwatywne. Krytykuje przynależność Austrii do Unii Europejskiej. Określa feminizm jako błędną drogę, dążącą do stworzenia bezpłciowego człowieka. Sprzeciwia się legalizacji związków homoseksualnych i adopcji dzieci przez pary homoseksualne.
Napływ imigrantów do Austrii nazywa „importem przestępczości”. Domaga się powrotu do kontroli granicznych wewnątrz strefy Schengen. Była jedyną deputowaną, która głosowała przeciw ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego.
Domaga się zniesienia ustawodawstwa antynazistowskiego.
Wiedeńska gmina żydowska skrytykowała ją za znieważenie pamięci 65 tysięcy austriackich ofiar Holocaustu. Przewodniczacy Konferencji Biskupów Austriackich, kardynał Christoph Schönborn uznał ją za „nie nadającą się do wyborów”.
Bibliografia [edytuj]
- Barbara Rosenkranz: MenschInnen. Gender Mainstreaming – Auf dem Weg zum geschlechtslosen Menschen, (Człowiekinie – na drodze do bezpłciowego człowieka), Ares-Verlag, Graz 2008, ISBN 978-3-902475-53-4.