Barbara Wachowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Barbara Wachowicz
Barbara Wachowicz.jpg
Imiona i nazwisko Barbara Marta Wachowicz-Napiórkowska
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1937 w Warszawie
Dziedzina sztuki dziennikarstwo, proza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Barbara Wachowicz (wł. Barbara Marta Wachowicz-Napiórkowska) (ur. 18 maja 1937 w Warszawie) – polska pisarka, autorka biografii wielkich Polaków, fotografik, scenarzystka, publicystka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, a także Studium Historii i Teorii Filmu w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej. Pisarka, która propaguje patriotyzm, postawy honoru i prawości. Autorka opowieści o życiu, twórczości, miłościach i tajemnicach wielkich Polaków: Mickiewicza, Słowackiego, Sienkiewicza, Żeromskiego, Kościuszki, a także o najwybitniejszych postaciach polskiego harcerstwa.

Autorka scenariuszy filmowych i telewizyjnych, audycji radiowych, wystaw, widowisk scenicznych (np. "Wigilie polskie" w 1988).

Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Jej ulubionym kolorem jest fioletowy (także swoje książki podpisuje długopisem tej barwy). Jest honorowym obywatelem Płońska, Węgrowa, Warszawy.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Książki
Seria Opowieści Barbary Wachowicz - Wielcy Polacy
  • "Ty jesteś jak zdrowie". Z Mickiewiczem nad Wilią, Niemnem i Świtezią. Ze Słowackim w Krzemieńcu. Z Orzeszkową nad Niemnem"
  • "Dom Sienkiewicza"
  • "Malwy na lewadach"
  • "Marie jego życia"
  • "Czas nasturcji"
  • "Nazwę Cię Kościuszko! Szlakiem bitewnym Naczelnika w Ameryce"
  • "Wigilie Polskie. Adam Mickiewicz"
  • "Ciebie jedną kocham. Tropami Stefana Żeromskiego w najściślejszej ojczyźnie."
Seria Wierna rzeka harcerstwa
  • "Druhno Oleńko! Druhu Andrzeju! Gawęda o twórcach Harcerstwa Polskiego, Oldze i Andrzeju Małkowskich"
  • ""Kamyk" na szańcu. Gawęda o druhu Aleksandrze Kamińskim w stulecie urodzin"
  • "Rudy, Alek, Zośka. Gawęda o bohaterach "Kamieni na szaniec""
  • "To "Zośki" wiara! Gawęda o Harcerskim Batalionie AK "Zośka" cz. 1"
  • "To "Zośki" wiara! Gawęda o Harcerskim Batalionie AK "Zośka" cz. 2"
Album
  • "W ojczyźnie me serce zostało"
Wystawy
  • "W ojczyźnie serce me zostało" - Szlakami Mickiewicza, Słowackiego, Chopina, Sienkiewicza, Orzeszkowej, Żeromskiego, Wańkowicza
  • "Nazwę Cię - Kościuszko!" - Bitewnym szlakiem Naczelnika w Ameryce
  • "Kamyk na szańcu" - Opowieść o Druhu Aleksandrze Kamińskim i jego Bohaterach - Harcerzach Szarych Szeregów
  • "Henryk Sienkiewicz - Dla pokrzepienia serc"
  • "Żar słowa i treści rozsądek"
  • "Reduta Żeromskiego"

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2012, w czasie uroczystości związanych z 68. rocznicą wybuchu Powstania Warszawskiego, została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności naukowo-edukacyjnej, za osiągnięcia w pracy twórczej [1].

Laureatka m.in. Srebrnego Asa, Złotego Mikrofonu, tytułu Mistrza Mowy Polskiej Vox Populi, wyróżniona Medalem Polonia Mater Nostra Est za: "wyjątkowy dar przekazywania młodzieży skarbów narodowego dziedzictwa". Na wniosek dzieci otrzymała Order Uśmiechu.

W dniu 31 lipca 2006, w przededniu rocznicy wybuchu powstania warszawskiego, podczas uroczystej sesji Rady Miasta na Zamku Królewskim, otrzymała Honorowe Obywatelstwo miasta stołecznego Warszawy.

20 grudnia 2009 w poznańskim Teatrze Wielkim podczas "Wigilii Polskich" otrzymała od wojewody wielkopolskiego Piotra Florka medal "Ad perpetuam rei memoriam" ("Na wieczną rzeczy pamiątkę"). Medal ten po raz pierwszy został przyznany osobie urodzonej poza granicami Wielkopolski.

Przypisy

  1. Odznaczenia w 68. rocznicę Powstania Warszawskiego (pol.). prezydent.pl, 30 lipca 2012. [dostęp 30 lipca 2012].
  2. Nagrody "Benemerenti" i "Milito pro Christo"
  3. Nagrody m.st. Warszawy przyznane w 2003 roku. W: Urząd m.st. Warszawy [on-line]. um.warszawa.pl. [dostęp 2014-04-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]