Barbuta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Barbuta

Barbuta to rodzaj hełmu, pochodzącego od łebki. Ten typ pojawił się w Europie ok. połowy XV wieku, najpowszechniejszy był we Włoszech. Barbuta jest zbliżona kształtem do starożytnych hełmów korynckich używanych przez ciężką piechotę (hoplitów), ale nigdy nie został udowodniony ich wpływ na jej powstanie. Barbuta posiadała wycięcie w kształcie litery T lub Y, które umożliwiało swobodne patrzenie i oddychanie.