Barciel pszczołowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barciel pszczołowiec
Trichodes apiarius
Linnaeus, 1758
Barciel pszczołowiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Podkrólestwo tkankowce właściwe
Nadtyp pierwouste
Typ stawonogi
Podtyp sześcionogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd chrząszcze
Rodzina przekraskowate
Rodzaj barciel
Gatunek Barciel pszczołowiec
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Barciel pszczołowiec (Trichodes apiarius) - chrząszcz z rodziny przekraskowatych.

Morfologia
Długość ciała wynosi 9-16 mm. W większości czarnobłękitny. Pokrywy skrzydłowe czerwony, na nich 2 czarne pasy.
Występowanie w Polsce
Spotykany głównie w południowej części kraju. Przebywa na roślinach z rodziny baldaszkowatych. Częsty w zaniedbanych pasiekach.
Tryb życia
Aktywny w ciągu dnia barciel zazwyczaj przebywa na kwiatostanach roślin z rodziny baldaszkowatych, gdzie żwawo się uwija, polując na drobne owady, ale także żywi się pyłkiem. W razie zagrożenia potrafi błyskawicznie odlecieć.
Larwy
Zapłodnione samice składają jaja do gniazd samotnie żyjących dzikich pszczół, niekiedy jednak również do uli pszczoły miodnej. Larwy wiodą w pszczelich gniazdach drapieżny tryb życia. W ciągu trwającego przynajmniej rok rozwoju zjadają od 4 do 10 larw i poczwarek, a prawdopodobnie także i dorosłych pszczół.[1]

Przypisy

  1. Helga Hofmann: Owady. Warszawa: KDC, 2001, s. 190.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • praca zbiorowa: Encyklopedia Powszechna PWN. T. 1. A-F. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 210.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]