Barclays Cycle Hire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cycle Hire Logo.svg
Rowery Barclays Cycle Hire w stacjach dokujących
Duża stacja dokująca przy stacji Waterloo
Specjalny samochód przystosowany do przewozu rowerów
Samochód dostawczy
Terminal
Ekran terminala

Barclays Cycle Hire (BCH) – system odpłatnego wypożyczania rowerów, działający w ramach Transport for London. Projekt został uruchomiony 30 lipca 2010 roku w Londynie (Wielka Brytania). Rowery, a także cały system, powszechnie zwane są rowerami Borysa[1] – od imienia burmistrza Londynu Borisa Johnsona[2].

Barclays Cycle Hire rozpoczął działalność z 5000 rowerów i 315 stacjami dokującymi, zlokalizowanymi w City of London i 7 spośród 32 gmin Londynu[3]. Początkowo wypożyczenie roweru wymagało wstępnej opłaty rejestracyjnej, uiszczanej w celu uzyskania elektronicznego klucza dostępu. 3 grudnia 2010 roku zasady wypożyczania zmieniono na korzyść chętnych do okazjonalnego korzystania z usług BCH. Po zmianach nie wymaga się już rejestracji. Jedynym warunkiem jest posiadanie ważnej karty debetowej bądź kredytowej[4].

Koszt wdrożenia projektu i jego funkcjonowania przez sześć lat został oszacowany na 140 milionów funtów. System BCH jest pierwszym w strukturze Transport for London, który przyniósł zyski już po 10 tygodniach od jego wprowadzenia (w założeniach BCH miał przynosić zyski po trzech latach od inauguracji)[5]. BCH jest sponsorowany przez bank Barclays, który zasili program 25 milionami funtów (18% początkowych kosztów) w ciągu pięciu lat[6].

Realizacja programu BCH została zlecona spółce Serco, która jest również operatorem systemu[7]. Rowery i stacje dokujące są produkowane w Kanadzie. Oparte są na systemie Bixi, działającym w Montrealu i innych kanadyjskich miastach[8].

Działanie systemu[edytuj | edytuj kod]

Regularni użytkownicy mogą zarejestrować się na stronie internetowej Transport for London, by uzyskać dzienny, tygodniowy bądź roczny dostęp do korzystania z rowerów. Następnie TfL wysyła drogą pocztową elektroniczny klucz dostępu, który kosztuje 3 £. Klucz jest aktywowany przed pierwszym użyciem. Na jedno konto użytkownika można zarejestrować cztery klucze. Po włożeniu klucza do gniazda w stacji dokującej użytkownik otrzymuje informację o weryfikacji konta (pomarańczowe światło) oraz o zwolnieniu blokady roweru (zielone światło)[9].

Od 3 grudnia 2010 roku BCH dostępny jest dla niezarejestrowanych w TfL użytkowników[10]. Posiadacze kart MasterCard, Visa lub kart debetowych (z chipem i PIN-em) mogą wypożyczyć rower dzięki instrukcjom wyświetlanym na ekranie terminalu. Po wykupieniu dostępu (na 24 godziny lub 7 dni) pierwszych 30 minut podróży jest bezpłatne[11]. Opłaty za korzystanie z roweru dla użytkowników niezarejestrowanych w TfL są takie same jak dla użytkowników zarejestrowanych.

Rowery[edytuj | edytuj kod]

Rower Barclays Cycle Hire

Każdy rower wyposażony jest w funkcje, mające na celu zapewnienie komfortu jazdy i bezpieczeństwa użytkownikom, w tym[12]:

  • opony o zwiększonej trwałości odporne na przebicia,
  • hamulce na obu kołach,
  • trzybiegowy układ napędowy,
  • osłona łańcucha i błotniki
  • zasilane dynamem przednie i tylne światła, działające gdy rower pozostaje w ruchu, a także 2 minuty po jego zatrzymaniu,
  • dzwonek na kierownicy,
  • mały bagażnik przed kierownicą wyposażony w elastyczną linkę przytrzymującą bagaż,
  • regulowana wysokość siodełka,
  • numer przy tylnym kole jednoznacznie identyfikujący każdy rower.

Stacje dokujące[edytuj | edytuj kod]

Stacja dokująca Barclays Cycle Hire

Stacje dokujące składają się z terminali i punktów dokowania, gdzie mocowane są rowery. Terminale wyposażone są w ekran umożliwiający:

  • wynajęcie roweru przez użytkowników nie posiadających elektronicznego klucza,
  • wydruk historii podróży,
  • znalezienie innych stacji dokujących w przypadku, gdy wybrana jest pusta bądź pełna,
  • uzyskanie dodatkowego czasu w przypadku, gdy rower należy zadokować w innej stacji,
  • podgląd mapy ulic,
  • przejrzenie informacji o kosztach podróży.

Odbiór i krytyka[edytuj | edytuj kod]

W ciągu pierwszych dziesięciu tygodni działania BCH 90 tys. użytkowników zarejestrowało się na stronie Transport for London, a następnie odbyło milion przejazdów[13]. Użytkownik, który odbył milionową podróż, w nagrodę otrzymał roczne darmowe członkostwo w programie dla siebie i trzech swoich znajomych[14].

Przez pierwsze trzy miesiące od uruchomienia usługi 95% podróży trwało mniej niż pół godziny, dając Transport for London przychody jedynie z opłaty dostępowej. W tym czasie system wygenerował przychód 323 545 £, co daje 3370 £ dziennie. Jedynie 72 700 z 1,4 miliona podróży uzyskały przychód, z tego 44% pochodziło z opłat 150 £ za "późny zwrot"[15].

Krytycznie podchodzono do systemu naliczania opłat za dostęp i użytkowanie. Pierwszych 30 minut użytkowania były zwolnione z opłat. Aby w dalszym ciągu korzystać za darmo z usługi, należy zadokować rower i odczekać 5 minut. Taki system sprawia, iż faktyczny przychód firmy jest uzależniony od wysokości nakładanych kar (np. za zniszczenie czy nieoddanie pojazdu) i opłat za późne zwroty[15].

Użytkownicy BCH skarżyli się m.in. na problemy z systemem komputerowym, obsługującym BCH, błędnie naliczane opłaty za przejazdy i problemy ze stacjami dokującymi[16][17]. Niektórzy użytkownicy zauważyli również, że rowery są zbyt ciężkie (23 kilogramy) i nieporęczne[18].

Naprawa[edytuj | edytuj kod]

Według Transport for London w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2/3 rowerów musiało zostać poddanych naprawom. Spółka Serco naprawiała ponad 30 rowerów dziennie[19]. Do lutego 2011 roku trzy rowery zostały zupełnie zniszczone podczas użytkowania, a kolejnych 10 zostało skradzionych[20]. Sześć stacji dokujących zostało uderzonych przez pojazdy mechaniczne, a kolejnych sześć zdewastowano[19].

Opłaty[edytuj | edytuj kod]

Użytkownicy BCH dokonują opłat za dostęp i użytkowanie[21]:

Opłaty za dostępu
Czas 24 godziny 7 dni Rok
Koszt 2 £ 10 £ 90 £
Opłaty za użytkowanie

Opłaty za korzystanie mają na celu podtrzymywanie stałego obiegu rowerów. W rezultacie, podczas gdy pierwszych 30 minut jest zwolnionych z opłat, późniejsze koszty znacznie rosną. Jeśli użytkownik zadokuje rower, musi upłynąć pięć minut, nim będzie mógł pobrać kolejny za darmo.

Czas 30 min 1 h 1 h 30 min 2 h 2 h 30 min 3 h 6h 24 h
Stawka za darmo 1 £ 4 £ 6 £ 10 £ 15 £ 35 £ 50 £

Pozostałe opłaty

Wydarzenie Późny zwrot Uszkodzenie roweru Niezwrócenie roweru
Koszt 150 £ do 300 £ 300 £

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Jacek Pawlicki: Rowerowa rewolucja w Londynie (pol.). gazeta.pl, 2010-07-31. [dostęp 2012-05-29].
  2. Barclays Cycle Hire, Public Bicycle Hire Scheme (ang.). AngloInfo. [dostęp 2012-05-06].
  3. Mayor's flagship cycling scheme – Barclays Cycle Hire – opens for business (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-05-06].
  4. Mayor's flagship Barclays Cycle Hire is now open to anyone, anytime (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-05-06].
  5. London bike hire scheme on road to be only public transport system in profit (ang.). The Guardian. [dostęp 2012-05-06].
  6. Barclays' L25m sponsorship of London cycle hire scheme. BBC News. [dostęp 2012-05-06].
  7. London Cycle Hire scheme takes big step forward as operator announced (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-05-06].
  8. Transport for London confirms Serco as operator for London Cycle Hire scheme (ang.). road.cc. [dostęp 2012-05-06].
  9. Barclays Cycle Hire / How it works (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-05-06].
  10. Hugh Gladstone: How to use the London cycle hire scheme on casual basis (ang.). Cycling Weekly. [dostęp 2012-05-06].
  11. Mayor's flagship Barclays Cycle Hire to go live for casual users on 3 December 2010 (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-05-06].
  12. The cycles (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-05-06].
  13. In praise of ... Boris's bikes (ang.). The Guardian. [dostęp 2012-05-08].
  14. Millionth Boris bike journey rider identified (ang.). road.cc. [dostęp 2012-05-08].
  15. 15,0 15,1 London bicycle hire scheme in uphill struggle to make money (ang.). The Telegraph. [dostęp 2012-05-08].
  16. James Cridland: A message to Barclays Cycle Hire. [dostęp 2012-05-08].
  17. London Cycle Hire: good, but not great (ang.). tomroyal.com. [dostęp 2012-05-08].
  18. Stephen Harris: Boris bike gets The Engineer test (ang.). The Engineer. [dostęp 2012-05-08].
  19. 19,0 19,1 Mark Sutton. London bike hire faring better than Paris scheme for write offs. „Bike Biz Magazine”, luty 2011. 
  20. Brian Brady. Two-thirds of London's Boris Bikes need repairs. „The Independent”, 2011. 
  21. Barclays Cycle Hire/Costs (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-05-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]