Barczewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Barczewo (stacja kolejowa).
Barczewo
Barczewo
Herb
Herb Barczewa
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat olsztyński
Gmina Barczewo
gmina miejsko-wiejska
Data założenia 1323
Prawa miejskie 4 lipca 1364
Burmistrz Lech Nitkowski
Powierzchnia 4,58[1] km²
Wysokość 146 m n.p.m.
Populacja (30.06.2012)
• liczba ludności
• gęstość

7 311[2]
1596,29 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 89
Kod pocztowy 11-010
Tablice rejestracyjne NOL
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Barczewo
Barczewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Barczewo
Barczewo
Ziemia 53°50′12″N 20°41′43″E/53,836667 20,695278Na mapach: 53°50′12″N 20°41′43″E/53,836667 20,695278
TERC
(TERYT)
6283614014
Urząd miejski
pl. Ratuszowy 1
11-010 Barczewo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Barczewo w Wikisłowniku
Strona internetowa
XIX-wieczny neogotycki ratusz miejski. W tle widać wieżę kościoła św. Anny z przełomu XVIII i XIX wieku
Brama cmentarna
Szkoła Podstawowa w Barczewie
Park przy rzece Pisa
Przychodnia zdrowia znajdująca się na Osiedlu Domków Jednorodzinnych

Barczewo (dawniej Wartembork, niem. Wartenburg in Ostpreussen) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Barczewo. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego. Miasto położone jest na Warmii nad rzeką Pisą Warmińską. Ośrodek usług, drobnego przemysłu: drzewnego, metalowego, chemicznego, włókienniczego oraz spożywczego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie lokowane było w 1325 w miejscu, gdzie obecnie jest miejscowość Barczewko. Po zniszczeniu pierwszego grodu przez Litwinów nowe miasto uzyskało prawa miejskie 4 lipca 1364 z polecenia biskupa warmińskiego Jana II Stryprocka, zasadźcą i sołtysem drugiej lokacji miasta był Henryk z Łajs.

Miasto wybudowano na planie prostokąta z centralnym rynkiem. W części północno-wschodniej zlokalizowany został kościół farny pod wezwaniem św. Anny, a w części południowo-wschodniej kościół franciszkański św. Andrzeja. Na północ od kościoła farnego zlokalizowany był zamek biskupi, w którym rezydował burgrabia zarządzający jednym z komornictw Księstwa Warmińskiego. Funkcję burgrabiego pełnił m.in. Bartosz Kromer – brat biskupa Marcina Kromera. Miasto posiadało dwie bramy miejskie: Olsztyńską i Jeziorańską oraz Furtę Zamkową. Parafia w ówczesnym Wartemborku przed reformacją należała do archiprezbiteratu w Jezioranach. Na mocy pokoju toruńskiego miasto wraz z całą Warmią włączone zostało do Królestwa Polskiego. W 1538 Wartembork odwiedził Mikołaj Kopernik, który jako przedstawiciel kapituły towarzyszył biskupowi Janowi Dantyszkowi w czasie objazdu diecezji warmińskiej, gdy ten odbierał hołd od poddanych. W 1772 miasto wcielone zostało do Prus, i wraz z nimi weszło w 1871 w skład zjednoczonych Niemiec.

31 stycznia 1945 r. miejscowość została zajęta przez wojska radzieckie, później zaś przekazana administracji polskiej. Pozostałą w mieście ludność niemiecką wysiedlono. Ze względu na niemieckie brzmienie historycznej nazwy Wartembork, 15 września 1946 roku władze polskie zmieniły ją na Nowowiejsk, a 4 grudnia 1946 roku ostatecznie na Barczewo dla uczczenia pamięci księdza Walentego Barczewskiego. W barczewskim zakładzie karnym 12 listopada 1986 roku zmarł zbrodniarz wojenny, były gauleiter i nadprezydent Prus Wschodnich, Erich Koch. Więzienie to w latach 80. XX wieku było więzieniem politycznym, w którym przetrzymywano działaczy antykomunistycznych (m.in. Władysława Frasyniuka, Adama Michnika, Leszka Moczulskiego i Józefa Szaniawskiego). W roku 1991 ukazała się pierwsza w powojennej historii miasta gazeta samorządowa „Nowiny Barczewskie”. Pomysłodawcą i pierwszym redaktorem był Tadeusz Rynkiewicz. „Nowiny Barczewskie” zostały w późniejszym czasie przekształcone na „Wiadomości Barczewskie”, które pełnią role gazety bezpłatnej o profilu informacyjnym, wydawana co miesiąc. Obecnie redaktorem naczelnym „Wiadomości Barczewskich” jest Mariola Łukowska, także dyrektor Centrum Kultury i Promocji Gminy przy ulicy Słowackiego w Barczewie[3].

Liczba mieszkańców Barczewa w przeszłości[edytuj | edytuj kod]

  • 1815: 1,790 (40 Żydów)
  • 1861: 3,272 (77 Żydów)
  • 1875: 4,055
  • 1880: 4,499 (111 Żydów)
  • 1933: 4,818 (40 Żydów)
  • 1939: 5,841 (23 Żydów)
  • 1965: 6,325
  • 1990: 9,525
  • 2011: 8,112

Źródło[4]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Średniowieczna część Barczewa położona jest na planie prostokąta z regularną siatką ulic o charakterystycznej zabudowie małomiasteczkowej. Do zabytków architektonicznych Barczewa należą[5]:

  • Zamek Biskupi
  • Kościół św. Andrzeja Apostoła
  • Kościół św. Anny i Szczepana w Barczewie – został wybudowany w 1386 roku, w stylu gotyckim. Ulegał wielokrotnie pożarom. Kościół ma długość 46 metrów i szerokość 17 metrów. Zbudowany jest z czerwonej, wypalanej cegły. W 1894 roku dobudowano prezbiterium. Pożar z 1850 roku miał największy wpływ na wygląd kościoła. Obok budynku znajduje się Dom Parafialny z połowy XIX wieku. Kościół w ostatnich latach ulegał gruntownym remontom, między innymi dzięki środkom z Unii Europejskiej. Między innymi położono dachówkę[6]
  • Kościół Więzienny św. Dyzmy w Barczewie – znajdujący się na terenie Zakładu Karnego przy ulicy Klasztornej. Budowany od 1808 roku, zbudowany ostatecznie w 1872 roku stworzony głównie dla mieszkańców i personelu Zakładu Karnego. W 1944 roku kościół częściowo został przeobrażony w niemiecką szwalnie mundurów wojskowych[7]
  • Neogotycki kościół ewangelicko-augsburski – znajdujący się przy ulicy Grunwaldzkiej. W 1870 roku położono kamień węgielny pod budowę kościoła, miejscem plebanii dla księży którzy odprawiali liturgie w tym kościele był budynek Domu Kultury. Kościół mieścił do 400 osób, w tym 300 siedzących. Budowla miała długość 27 metrów, szerokość 12,3 metrów i wysokość 15 metrów. Wieża ma wysokość 30 metrów. W 1871 roku kościół został oddany do użytku[8]
  • Synagoga – ostatnia ocalała synagoga na Warmii, znajdująca się przy ulicy Kościuszki
  • Brama Południowa – fragmenty gotyckiej bramy z XIV wieku, znajdującej się przy ulicy Mostowej[9]
  • Szpital św. Antoniego (Mariacki) – wybudowany w 1902 roku, w stylu neogotyckim, budynek zastąpił stary szpital miejski zbudowany w 1733 roku, który został rozebrany w 1976 roku. Początkowo w jednym z pomieszczeń urządzono kaplicę św. Antoniego, a od strony frontowej szpitala postawiono figurę Matki Boskiej, która do tej pory się tu znajduje. Obok budynku znajduje się cmentarz ewangelicki, na którym w czasie II wojny światowej pochowani zostali żołnierze niemieccy. Przeszedł remont w 1997 roku. Obecnie trwa przekształcanie budynku szpitala i oddawanie go Związkowi Polskich Kawalerów Maltańskich. Otwarcie przewidywane jest na 1 stycznia 2012 roku[10] Obecnie (maj 2014 r.) w byłym szpitalu znajduje się Zespół Opieki Leczniczej (Powiatowy Szpital Pomocy Maltańskiej pw. Bł. Gerarda Fundacji Polskich Kawalerów Maltańskich – „Pomoc Maltańska ” w Warszawie Oddział w Barczewie).
  • Kaplica cmentarna przy cmentarzu katolickim – znajdująca się przy ulicy Kościuszki, wybudowana w latach sześćdziesiątych XX wieku
  • Nagrobek Andrzeja Batorego – znajdujący się w Kościele św. Andrzeja Apostoła, pochodzący z epoki renesansu, przedstawiający braci Batorych, Pomnik przedstawia leżącą postać Baltazara, która jest w zbroi. W górnej części znajduje się kardynał Andrzej, który klęczy i się modli. Kardynał Andrzej jednak nie został pochowany w kaplicy, natomiast zginął w Siedmiogrodzie. Nagrobek został wykonany z marmuru gdańskiego[11]
  • Ratusz
  • Wieża ciśnień – znajdująca się na terenie Osiedla Zielonego, została wybudowana w 1907 roku, posiada zbiornik o pojemności 150 m³[8]
  • Brama cmentarna – znajdująca się przy ulicy Armii Krajowej
  • Pozostałości murów miejskich (XIV w.)
  • Kapliczka przy ulicy Warmińskiej – najstarsza, pochodząca z początku XVII wieku kapliczka dwukondygnacyjna[2]
  • Kapliczka przy ulicy Olsztyńskiej – neogotycka z XIX wieku
  • Muzeum Feliksa Nowowiejskiego w Barczewie – znajdujące się przy ulicy Mickiewicza 13, otwarcie muzeum odbyło się 15 lipca 1961 roku, obecnie budynek nosi nazwę Salonu Muzycznego im. Feliksa Nowowiejskiego. Mieści się w miejscu gdzie urodził się i żył sam kompozytor. Znajduje się tu wiele eksponatów i pamiątek, odbywają się liczne koncerty, wystawy i zajęcia gry na instrumentach muzycznych[12].
  • Cmentarz żydowski w Barczewie (ul Warmińska)[13]
  • Kapliczka przy ulicy Granicznej – klasycystyczna pochodząca z XIX wieku
  • Cmentarz Ewangelicki – znajdujący się przy ul. Niepodległości, gdzie zostawali chowani między innymi żołnierze niemieccy w trakcie II wojny światowej, którzy po przebyciu w Szpitalu znajdującym się obok umierali.
  • Dawny Cmentarz Więzienny przy ul. Kościuszki – funkcjonujący głównie podczas I wojny światowej[14]
  • Wikarówka – zwana dawną plebanią przy ulicy Feliksa Nowowiejskiego
  • Cmentarz Katolicki przy ulicy Armii Krajowej – znajdują się tu nagrobki z XIX i początku XX wieku[15]
  • Średniowieczny układ przestrzenny starego miasta
  • Kapliczka przy ulicy Mostowej – czworoboczna, pochodząca z 1800 roku
  • Kapliczka przy ulicy Wojska Polskiego – neogotycka z 1862 roku
  • Zakład Karny w Barczewie – zakład karny zbudowany na terenie byłego klasztoru franciszkanów, znajdujący się przy ulicy Klasztornej 7, budynki pochodzą z końca XVIII wieku. W barczewskim zakładzie karnym 12 listopada 1986 roku, zmarł były gauleiter i nadprezydent Prus Wschodnich Erich Koch. Więzienie to w latach 80. XX wieku było więzieniem politycznym, w którym przetrzymywano działaczy antykomunistycznych (m.in.: Władysława Frasyniuka, Adama Michnika i Leszka Moczulskiego).

Dwa kilometry od Barczewa, nad rzeką Pisą znajduje się Góra Krzyżowa, która według źródeł historycznych jest miejscem dawnej osady pruskiej[5].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Kościół Ewangelicki znajdujący się na Starym Mieście
Kapliczka przy cmentarzu katolickim znajdującym się na Osiedlu Sójcze Wzgórze
Fragmenty murów miejskich przy kościele św Andrzeja. Zdjęcie ze strony ulicy Klasztornej
Kościół św Anny znajdujący się na Starym Mieście
Centrum Kultury i Promocji Gminy w Barczewie
Kościół Więzienny
Synagoga znajdująca się na Starym Mieście

Ukształtowanie powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Teren, na którym położone jest Barczewo charakteryzuje się dużą ilością jezior oraz pagórków pochodzenia lodowcowego, które mają wpływ na kształtowanie mikroklimatu w mieście i najbliższej okolicy. Ukształtowanie powierzchni nastąpiło w ostatniej fazie zlodowacenia. Miasto leży w krajobrazie młodo-glacjalnym, pagórkowatym, pojeziernym. Teren miasta, jak i najbliższej okolicy pod względem hipsometrycznym jest bardzo urozmaicony. Obok wzgórz morenowych występują obszary nizinne. Maksymalna deniwelacja dochodzi do 75 m.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Barczewo leży w odmianie przejściowej klimatu umiarkowanego ciepłego. Średnia roczna temperatura roczna waha się pomiędzy +6,6 °C a +7,1 °C. Najwyższa średnia temperatura występuje w lipcu i wynosi +17,9, a najniższa średnia temperatura występuje w styczniu i dochodzi do -3,5 °C. Średnia suma opadów w skali roku wynosi od 550 do 600 mm. Przeciętnie w ciągu roku opady występują przez około 140 dni, liczba dni z przymrozkami wynosi 130, natomiast pokrywa śnieżna zalega średnio przez 83 dni. W ciągu całego roku dominują wiatry południowo-zachodnie i zachodnie. Jesienią i zimą wzrasta udział wiatrów południowych, zaś wiosną i latem północno-zachodnich.[potrzebne źródło]

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Życiem kulturalnym Barczewa opiekuje się Centrum Kultury i Promocji Gminy w Barczewie znajdujące się przy ulicy Słowackiego jest organizatorem wielu imprez rozrywkowych, kulturalnych, oświatowych i lokalnych w mieście. Organizuje on zajęcia kulturalne dla młodzieży, dzieci, dorosłych i osób starszych. Odbywają się tu zajęcia plastyczne, wokalne, lingwistyczne, nauki gry na instrumentach i nauki fotografowania. Do zadań Centrum Kultury i Promocji Gminy należy popularyzacja Salonu Muzycznego im Feliksa Nowowiejskiego, prowadzenie biblioteki gminnej, nadzorowanie działalności wiejskich świetlic i bibliotek oraz obsługa punktu informacji turystycznej przy ulicy Mickiewicza. Mieszkańcy mają szansę uczestniczyć w kołach zainteresowań, zrzeszać w klubach i stowarzyszeniach. MOKSiT w Barczewie gościł m.in. Rudi Schuberth, Akcent, Grupa Operacyjna, Enej. Do stałych imprez organizowanych przez Miejski Dom Kultury zaliczyć można:

  • Dni Barczewa,
  • Dożynki gminne,
  • Przegląd Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych „Złota Kaczka”,
  • Wyścig kolarski „Tour de Warmia”.
  • Międzynarodowy Festiwal Chóralny im. Feliksa Nowowiejskiego, który jest najważniejszą imprezą kulturalną w gminie Barczewo, odbywa się corocznie od 2002 roku na przełomie maja i czerwca. Inicjatorem powstania Festiwalu był dr Jan Połowianiuk – wykładowca Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, dyrygent, chórmistrz, popularyzator muzyki F. Nowowiejskiego. W organizacji Festiwalu biorą udział mieszkańcy miasta, tutejsze szkoły, jak i Stowarzyszenie Inicjatyw Obywatelskich w Barczewie. Otwarcie każdego festiwalu polega na przejściu przez wszystkie chóry, jak i publiczność przez znaczną część Barczewa, tzn. od pomniku Feliksa Nowowiejskiego przy Szkole Podstawowej do Kościoła św. Anny przy ulicy Kopernika na Osiedlu Stare Miasto. W ciągu 3-4 dni na terenie gminy Barczewo, jak i w okolicznych gminach odbywają się koncerty, oceniane przez jury. Ostateczny werdykt ogłoszony zostaje tradycyjnie w kościele św. Anny w Barczewie.

Organizacje, stowarzyszenia[edytuj | edytuj kod]

  • Stowarzyszenie Inicjatyw Obywatelskich w Barczewie
  • Stowarzyszenie Miłośników Historii Organizacji Młodzieżowych „Pokolenia” Koło w Barczewie
  • Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Pojezierze” Oddział Barczewo
  • Stowarzyszenie „Każdemu Dać Szansę”
  • Terenowe Koło Krajowego Związku Emerytów i Rencistów Służby Więziennej przy Zakładzie Karnym w Barczewie
  • Polskie Stowarzyszenie Na Rzecz Osób Z Upośledzeniem Umysłowym Koło Terenowe w Barczewie
  • Związek Ochotniczych Straży Pożarnych w Barczewie
  • Stowarzyszenie Przedsiębiorców w Barczewie
  • Polski Związek Wędkarski Koło w Barczewie
  • Stowarzyszenie Przyjaciół w Barczewie
  • Lokalna Grupa Działania Stowarzyszenie „Południowa Warmia”
  • Gminny Klub Sportowy „Pisa” w Barczewie
  • Ludowy Uczniowski Klub Sportowy Surma
  • Warmiński Klub Sportowy „Volley Ball”
  • Uczniowski Klub Sportowy „Gala”[16]
  • Gminne Zrzeszenie Ludowe Zespoły Sportowe
  • Jeździecki Klub Sportowy „U Robsonów”

Rewitalizacja Starego Miasta[edytuj | edytuj kod]

31 grudnia 2011 roku zakończyła się rewitalizacja wschodniej części Starego Miasta w Barczewie. Podczas prac na parkingu przy ulicy Kopernika odkryto i zakonserwowano mury kamienic mieszczańskich. W tych miejscach zorganizowano dwa stałe stanowiska archeologiczne i udostępniono je dla turystów. Zakres rewitalizacji objął ulice: Nowowiejskiego, Kopernika, Mazurską, Krótką, Klasztorną oraz Plac Ratuszowy do ul. Mickiewicza. Wymieniono również sieć wodociągowo-kanalizacyjną, gazową i energii elektrycznej.

Władze miasta i gminy Barczewo (kadencja 2010–2014)[edytuj | edytuj kod]

Burmistrz
  • Lech Nitkowski
Przewodniczący Rady Miejskiej
  • Zbigniew Chlubicki[17]

Transport[edytuj | edytuj kod]

Widok na fragment Osiedla Zielonego
Szpital Miejski
Zakład Karny
Staw Więzienny

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

W mieście krzyżują się drogi krajowe i wojewódzkie:

Projekt utworzenia miejskiej komunikacji autobusowej[edytuj | edytuj kod]

Projekt[18] zakłada utworzenie dwóch linii autobusowych kursujących w obrębie miasta i okolicznych wsi. Powstał w celu ułatwienia przemieszczania się po Barczewie. Z jednej strony zakłada się ułatwienie transportu osobom mieszkającym w Ruszajnach i we Wrocikowie na łatwiejsze i szybsze i bezpieczniejsze dotarcie do szkół i pracy, z drugiej strony tańszy transport do Łęgajn. Po przeanalizowaniu zapotrzebowania na transport okazało się że przy co godzinnych kursach inwestycja mogłaby przynieść wymierne korzyści.

  • Linia nr 1Łęgajny (Szkoła podstawowa) – Łęgajny (pętla) – Wrocikowo – Warmińska – Północna (Gimnazjum) – Wojska Polskiego (Szkoła Podstawowa) – Słowackiego (Przedszkole) – Szczepańskiego – Norwida/Brzechwy – Orzeszkowej – Konopnickiej – Kraszewskiego – Armii Krajowej – Warmińska (pętla) – Mickiewicza – Kopernika – Ratusz – Obrońców Warszawy – Kościuszki (Cmentarz) – Osiedle Sójcze Wzgórze
  • Linia nr 2Ruszajny – Kajki – Miła – Zatorze (Pułaskiego – Dworzec PKP) – nawrót: Wojska Polskiego – Północna (Gimnazjum) – Warmińska – Osiedle Zielone: Ogrody Działkowe – nawrót do obwodnicy: Wrocikowo – Olsztyńska – Mickiewicza – Warmińska: Pętla – Armii Krajowej – Wojska Polskiego – Słowackiego(Przedszkole) – Lipowa – Orzeszkowej – Korczaka – Norwida – Wańkowicza – Osiedle Domków Jednorodzinnych (Leśmiana)

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Przez Barczewo przebiega linia kolejowa CzerwonkaEłk, dzięki której miasto ma połączenie m.in. z Olsztynem i Ełkiem.

Transport publiczny[edytuj | edytuj kod]

Przez Barczewo przejeżdżają autobusy PKS oraz prywatne linie, m.in. busy Olsztyńskiej Korporacji (linia 64 kursująca na trasie Olsztyn – Barczewo), busy M.Maziec, Intertrans, Wojteks, Bus Kormoran. W Barczewie znajduje się kilka przystanków. Na ulicy Kościuszki, Warmińskiej, Wojska Polskiego, na ulicy Zatorze i na Placu Ratuszowym.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Barczewo przepływają dwie rzeki: Pisa oraz Kiermas. W mieście jest 14 mostów znajdujących się na terenie Starego Miasta. W centrum miasta, niedaleko kościoła św. Anny, znajduje się staw młyński (zwany więziennym) z Amfiteatrem Miejskim. W mieście znajdują się tereny zielone służące rekreacji, między innymi park przy ulicy Krótkiej, park przy ulicy Armii Krajowej, jak i droga wzdłuż rzeki Pisy ciągnąca się od Szpitala Miejskiego do granic miasta w kierunku plaży miejskiej o długości około 3 kilometrów. 1,5 km od Barczewa znajduje się plaża miejska nad jeziorem Orzyc. Barczewo okalają także jeziora: Dobrąg, Wadąg, Kiermas, Umląg, Kierzlińskie, Pisz, Tumiańskie.

Trasy rowerowe[edytuj | edytuj kod]

Przez Barczewo przechodzą szlaki rowerowe:

  • szlak niebieski

Barczewo – LamkowoBarczewko – Barczewo. Długość trasy: 32 km.

  • Szlak żółty

Barczewo – Tumiany -Bartołty WielkieJedzbark – Barczewo. Długość trasy: 32,5 km.

  • Szlak czerwony

Barczewo – WipsowoDadajRamsowo – Barczewo. Długość trasy: 57,9 km.

  • Szlak zielony

Barczewo – MokinyŁęgajnyBarczewko – Barczewo. Długość trasy: 25,2 km.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Amfiteatr
Okolice Osiedla Domków Jednorodzinnych
Budynek Dworca PKP na Osiedlu Zatorze
Wieża Ciśnień na Osiedlu Zielonym
Straż Pożarna w Barczewie
Jeden z Parków przy Ratuszu w Barczewie

Przedszkola i szkoły podstawowe[edytuj | edytuj kod]

  • Przedszkole Miejskie – znajdujące się przy ulicy Słowackiego. W przedszkolu funkcjonuje 9 klas, do których uczęszczają dzieci w wieku od 3 do 6 lat.
  • Szkoła Podstawowa nr 1 im. Feliksa Nowowiejskiego – znajduje się przy ulicy Wojska Polskiego (w dwóch budynkach: Wojska Polskiego 34 (biblioteki) i 36 (budynku szkoły)). Szkoła jest jednym z organizatorów Międzynarodowego Festiwalu Chóralnego im. Feliksa Nowowiejskiego[19]. Szkoła Podstawowa zawiera się w trzech budynkach. W dwóch z nich znajdują się sale lekcyjne, a w trzecim biblioteka.

Gimnazja[edytuj | edytuj kod]

  • Gimnazjum nr 1 im. Ziemi Warmińskiej – znajduje się przy ulicy Północnej 14. Gimnazjum przez 6 lat swojej działalności miało swoje trzy siedziby: przy ulicy Wojska Polskiego w budynku Szkoły Podstawowej, przy ulicy Słowackiego, w miejscu placówki Barczewskiego Domu Kultury oraz przy ulicy Zielonej. W 2006 roku oddano do użytku nowoczesny kompleks edukacyjny zawierający 20 sal edukacyjnych, stołówkę i bibliotekę z centrum multimedialnym, a w 2009 pełnowymiarową halę sportową wraz z siłownią i salką gimnastyczną, a także 5 nowych sal lekcyjnych, klasę multimedialną, salę konferencyjną i świetlicę.
  • Gimnazjum nr 2 – znajduje się w budynku Zakładu Poprawczego przy ulicy Wojska Polskiego.
  • Szkoła Zawodowa nr 1 w Barczewie – znajduje się w budynku Zakładu Poprawczego przy ulicy Wojska Polskiego.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Pisa Tewes-Bis Barczewo[edytuj | edytuj kod]

W mieście swą siedzibę ma klub piłkarski Pisa Barczewo, występujący w IV lidze województwa warmińsko-mazurskiego. W drużynie tej grał m.in. Tomasz Zahorski.

LUKK Krokus Barczewo[edytuj | edytuj kod]

W Barczewie działa klub kolarski LUKK Krokus Barczewo, którego zawodniczką jest Małgorzata Jasińska, mistrzyni Polski w kolarstwie szosowym[20][21]

Hala sportowa[edytuj | edytuj kod]

Przy ulicy Północnej 14 znajduje się pełnowymiarowa, posiadająca 500 miejsc siedzących hala sportowo-widowiskowa. Oddana została do użytku w 2009 roku[22].

Osiedla i dzielnice[edytuj | edytuj kod]

  • Stare Miasto – obszar zawierający się wewnątrz starych murów miejskich
  • Nowe Miasto – zawiera Osiedle Słoneczne, drugie pod względem liczby mieszkańców (około 2 tysiące osób), bloki i zabudowania wzdłuż ulicy Wojska Polskiego
    Gimnazjum nr 1 im. Ziemi Warmińskiej w Barczewie
  • Osiedle Domków Jednorodzinnych – największe pod względem powierzchni osiedle w Barczewie, zamieszkuje je prawie 3 tysiące mieszkańców.
  • Osiedle Sójcze Wzgórze – zawiera obszar cmentarza, zakładu karnego, osiedla bloków przy cmentarzu oraz osiedla domków jednorodzinnych wzdłuż ulicy Kościuszki i Granicznej
  • Zatorze – zawiera zakłady przemysłowe i pojedyncze zabudowania wokół dworca PKP w stronę Jezioran
  • Osiedle Zielone – zabudowania wzdłuż ulicy Warmińskiej, osiedle bloków i domów szeregowych przy ulicy Zielonej i Wiejskiej oraz teren ogródków zielonych rozciągający się w stronę Barczewka

Handel[edytuj | edytuj kod]

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Osoby związane z Barczewem[edytuj | edytuj kod]

Plebiscyt „Barczewianin Roku”[edytuj | edytuj kod]

Jest to najważniejsza nagroda przyznawana mieszkańcom Barczewa w ciągu roku. Nagradza ona osobę która przyczynia się do postępu cywilizacyjnego Barczewa i rozsławia miejscowość”[28]. Od 2000 roku wygrali go:

  • Barbara Hulanicka
  • Leontyna Sawicka
  • Teresa Huścia
  • Krystyna Szter
  • Jan Franciszek Krakowiak
  • Henryk Kopecki
  • Danuta Zielonka
  • Marian Sawicki
  • Janusz Skowroński
  • Wojciech Zenderowski
  • Ryszard Wagner

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Wartembork w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.