Bark (skala)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bark – skala wysokości dźwięku w modelu psychoakustycznym. 1 bark odpowiada 100 melom i obejmuje cały zakres częstotliwości znajdujących się w obszarze jednego z 24 tzw. pasm krytycznych: pasm częstotliwości akustycznych, w których odbiór jednego dźwięku zależy od obecności innego dźwięku.

Skala bark jest związana ze skalą mel, ale jest mniej znana.

W celu przekształcenia czestotliwości w liczbę barków B należy skorzystać z wzoru:

B = 13 \arctan(0.00076f) + 3.5 \arctan((f/7500)^2) \,

lub według wzoru na pasmo krytyczne (w barkach):

B = [(26.81 f) / (1960 + f )] - 0.53 \,

jeżeli B < 2 należy dodać 0.15*(2-B), jeżeli B > 20.1 należy dodać 0.22*(B-20.1)

Szerokość pasma krytycznego (w Hz) można określić z wzoru:

F = 52548 / (B^2 - 52.56 z + 690.39) \,.