Barklaja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Barklaja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd grzybieniowce
Rodzina grzybieniowate
Rodzaj barklaja
Nazwa systematyczna
Barclaya Wallich
Trans. Linn. Soc. London 15: 442. 11-20 Dec 1827[2]
Typ nomenklatoryczny
B. longifolia Wallich
Synonimy

Hydrostemma Wallich, Philos. Mag. Ann. Chem. 1: 454. Jun 1827

Barklaja (Barclaya) – jeden z 6 rodzajów w obrębie rodziny grzybieniowatych (Nympheaceae). Rośliny wodne występujące w tropikach południowo-wschodniej Azji, gdzie rosną w zbiornikach i ciekach, głównie na terenach zalesionych. Są uprawiane jako rośliny akwariowe.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga albo bulwiasto zgrubiała, albo w postaci cienkiego, poziomo rosnącego kłącza. Liście równowąskie do owalnych, sercowate u nasady, zwykle stale zanurzone, rzadko na krótko odsłaniane w przypadku spadku poziomu wody. Okwiat składa się z 4 lub 5 działek kielicha i 8 lub większej liczby płatków korony zrośniętych w rurkę i tylko na końcach wolnych. Płatki są różowe lub czerwone. Liczne pręciki przylegają do płatków korony. Zalążnia dolna składa się z kilku (do 10) zrośniętych owocolistków. Znamię stożkowate. Nasiona kolczaste[3].

Systematyka i taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa Barclaya ustalona została przez Nathaniela Wallicha (1786–1854) i przyjęta jako nomen conservandum zgodnie z Międzynarodowym Kodeksem Nomenklatury Botanicznej. Rozstrzygnięcie to było konieczne ponieważ odkryto, że ten sam autor pół roku wcześniej użył nazwy Hydrostemma w odniesieniu do roślin z tego rodzaju. Nazwę obowiązującą zachowano m.in. ze względu na jej rozpowszechnienie[4].

Pozycja systematyczna według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG III z 2009)

Rodzaj jest siostrzany dla wszystkich rodzajów grzybieniowatych z wyjątkiem bazalnego rodzaju grążel (Nuphar)[5]. Rodzina grzybieniowate należy do rzędu grzybieniowców (Nymphaeales), stanowiącego drugie w kolejności po amborellowatych odgałęzienie w historii rozwoju okrytonasiennych[1].

Gatunki[6]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-28].
  2. Index Nominum Genericorum (ING) (ang.). Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2011-04-23].
  3. Cook Ch., Gut B., Rix M., Schneller J., Seitz M.: Water plants of the world. The Hague: Dr. W. Junk b.v. Publishers, 1974, s. 335. ISBN 9061930243. (ang.)
  4. Crusio, W. E., J. Bogner. Proposal to conserve 2515 Barclaya against Hydrostemma (Nymphaeaceae). „Taxon”. 33 (3), s. 517–519, 1984. doi:10.2307/1221000 (ang.). 
  5. Thomas Borsch, Cornelia Löhne, John Wiersema. Phylogeny and evolutionary patterns in Nymphaeales: integrating genes, genomes and morphology. „Taxon”. 57 (4), s. 1051–1081, 2008 (ang.). 
  6. Barclaya (ang.). W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2011-04-23].