Barnabici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barnabici
Dewiza: Biegnijmy jak szaleni nie tylko do Boga, ale także do bliźniego.
Pełna nazwa Zgromadzenie Księży świętego Pawła - Ojców Barnabitów
Nazwa łacińska Congregatio Clericorum Regularium Sancti Pauli - Barnabitarum
Skrót zakonny B, CRSP
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel św. Antoni Maria Zaccaria
Data założenia 1530
Data zatwierdzenia 18 lutego 1533
Przełożony o. Giovanni M. Villa
Liczba członków 450 (2009)
Strona internetowa
Centrum kulturalne oo. barnabitów w Warszawie

Barnabici, Zgromadzenie Księży świętego Pawła - Ojców Barnabitów, zakon założony przez św. Antoniego Marie Zaccaria w 1530 roku, a zatwierdzony przez papieża Klemensa VII 18 lutego 1533 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zakon założył św. Antoni Maria Zaccaria w 1530 r., inspiracją do założenia zakonu było powstanie pierwszego Zgromadzenia Księży Regularnych założonego przez św. Kajetana. Zakon barnabitów został zatwierdzony przez papieża Klemensa VII 18 lutego 1533 roku, a w 1535 r. papież Paweł III poddał zakonników pod bezpośrednią jurysdykcję Stolicy Apostolskiej. Pierwsze konstytucje zakonne – napisane przez św. Antoniego Zaccarie wraz z abp. Mediolanu Karolem Boromeuszem – zostały przyjęte w 1579 r.

Misje[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze prace misyjne barnabici prowadzili we Włoszech, Francji, Sabaudii, Austrii i w Czechach. W XVIII wieku rozpoczęli misje w Chinach i Brazylii. Dzisiaj barnabici są obecni w 16 krajach (Demokratyczna Republika Konga, Rwanda, Argentyna, Brazylia, Kanada, Chile, Meksyk, USA, Afganistan, Filipiny, Albania, Belgia, Polska i Hiszpania).

Nazwa zakonu[edytuj | edytuj kod]

Potoczna nazwa zakonu – barnabici – wzięła się od pierwszego ośrodka działalności – kościoła św. Barnaby w Mediolanie.

Znani barnabici[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]