Baroque pop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baroque pop
Pochodzenie Muzyka barokowa
Surf rock
Pop
Pop psychodeliczny
Rock
Czas i miejsce powstania lata 60., USA i Wielka Brytania
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja, róg, instrumenty strunowe, klawesyn
Największa popularność późne lata 60., w latach 70. spadek popularności, powrót w latach 2000.
Gatunki pokrewne rock progresywnyart rockrock psychodelicznypop psychodelicznysunshine pop
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
rock eksperymentalny

Baroque pop, chamber pop albo baroque rock to gatunek muzyczny, który wykształcił się w latach 60. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Łączy w sobie elementy popu, rocka oraz muzyki poważnej epoki baroku. Występuje w nim bogata orkiestracja.

Szczególną popularność gatunek zyskał pod koniec lat 60. Wtedy gatunek reprezentowały zespoły takie, jak: The Beach Boys (zwłaszcza Pet Sounds), The Beatles (era Rubber Soul i Help!), The Moody Blues, Love, The Kinks, a nawet Bee Gees (Odesssa). Z gatunkiem związany był producent Phil Spector. Do powrotnego zainteresowania gatunkiem doszło pod koniec lat 90. za sprawą zespołów: Belle and Sebastian, Regina Spektor i The Divine Comedy.

Przedstawiciele gatunku[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie źródeł[1][2].

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

Nick Drake, Love, Scott Walker, The Beatles, The Byrds, The Kinks, The Rolling Stones.

Lata 90. i 2000.[edytuj | edytuj kod]

Antony and the Johnsons , Arcade Fire, Belle and Sebastian, Bon Iver, Broken Social Scene, Fleet Foxes, Neutral Milk Hotel, Regina Spektor, The Decemberists The Divine Comedy, Kalafina.

Przypisy