Bartłomiej (Anania)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bartłomiej
Valeriu Anania
metropolita Kluż, Alby, Kriszany i Marmaroszu
Bartłomiej
Kraj działania  Rumunia
Data urodzenia 18 marca 1921
Data i miejsce śmierci 31 stycznia 2011
Cluj-Napoca
metropolita Kluż, Alby, Kriszany i Marmaroszu
Okres sprawowania 2006-2011
Wyznanie prawosławie
Kościół Rumuński Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 2 lutego 1942
Diakonat 15 marca 1942
Prezbiterat 1966
Chirotonia biskupia 21 stycznia 1993

Bartłomiej, imię świeckie Valeriu Anania (ur. 18 marca 1921, zm. 31 stycznia 2011 w Cluj-Napoca) – rumuński biskup prawosławny.

Wieczyste śluby mnisze złożył 2 lutego 1942. 15 marca tego samego roku został wyświęcony na hierodiakona. W 1941 i 1942 był zatrzymywany i aresztowany za swoje przekonania religijne. W 1948 obronił doktorat w dziedzinie teologii. W latach 1949-1950 był inspektorem prowadzonych przez Rumuński Kościół Prawosławny szkół duchownych. Następnie przez rok wykładał historię Kościoła na wydziale historycznym Wyższego Instytutu Teologicznego w Bukareszcie. Od 1952 do 1958 kierował biblioteką patriarszą w Bukareszcie. Aresztowany ponownie w 1958 i skazany na 25 lat więzienia, odzyskał wolność razem z wieloma innymi wiernymi więzionymi za przekonania dzięki amnestii z 1964. W 1966 wyjechał do Stanów Zjednoczonych i podjął pracę duszpasterską w Rumuńskim Prawosławnym Episkopacie Ameryki. W 1967 został wyświęcony na hieromnicha, a następnie podniesiony do godności archimandryty. Do Rumunii wrócił w 1976 i stanął na czele synodalnego oddziału ds. studiów biblijnych i działalności misyjnej. Ze stanowiska tego zrezygnował po sześciu latach. Zamieszkał w monasterze Văratec i do 1993 zajmował się wyłącznie pracą pisarską, tworząc dramaty i teksty teologiczne.

21 stycznia 1993 został wyświęcony na arcybiskupa Cluj Napoca, zaś 2 marca 2006, po reorganizacji eparchii Kościoła, otrzymał godność metropolity Kluż, Alby, Kriszany i Marmaroszu. Rok później był jednym z kandydatów na nowego patriarchę Rumunii po śmierci Teoktysta. Początkowo opowiadał się za polityczną aktywnością duchowieństwa, następnie zmienił swoje stanowisko na przeciwne.

Zmarł wskutek choroby serca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]