Bartłomiej Bonk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bartłomiej Bonk
Bartłomiej Bonk 2012.jpg
Data i miejsce urodzenia 11 października 1984
Więcbork
Dyscypliny podnoszenie ciężarów
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bartłomiej Wojciech Bonk (ur. 11 października 1984 w Więcborku) – polski sztangista. Wychowanek klubu MLKS Krajna[1] Sępólno Krajeńskie, od 2001 reprezentant Budowlanych Opole, gdzie jego trenerem jest Ryszard Szewczyk; olimpijczyk z Pekinu (2008) (w kategorii do 94 kg) i Londynu (2012) (w kategorii 105 kg). Brązowy medalista olimpijski z Londynu.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski debiutował w 2000 na mistrzostwach Europy juniorów młodszych, zajmując 6 miejsce w kategorii 70 kg, z wynikiem 250 kg (107,5 kg + 142,5 kg). W 2002 zadebiutował w mistrzostwach świata juniorów, zajmując 11 miejsce w kategorii 94 kg z wynikiem 327,5 kg (140 +182,5), mistrzostwach Europy juniorów , zajmując 9 miejsce w kategorii 94 kg z wynikiem 347,5 kg (157,5 kg + 190 kg) oraz mistrzostwach świata seniorów w Warszawie, zajmując 11 miejsce w kategorii 94 kg z wynikiem 357,5 kg (162,5 kg +195 kg). W 2003 zajął 4 miejsce w mistrzostwach świata juniorów w kategorii 94 kg z wynikiem 370 kg (165 kg + 205 kg). W 2004 wystąpił w mistrzostwach Europy seniorów, zajmując 7 miejsce w kategorii 94 kg z wynikiem 382,5 kg (172,5 kg + 210 kg). W tym samym roku został wicemistrzem świata juniorów w kategorii 94 kg z wynikiem 385 kg (172,5 kg + 212,5). W 2004 sięgnął także po mistrzostwo Polski seniorów w tej samej kategorii z wynikiem 377,5 kg, ale został zdyskwalifikowany za doping. Ukarany trzyletnim zakazem startów, poza utratą mistrzostwa Polski został także wycofany z kadry na Igrzyska Olimpijskie w Atenach[2] Karę skrócono mu po upływie półtora roku i powrócił do startów w 2006[3]

Po powrocie do sportu wystąpił jeszcze pięć razy w Mistrzostwach Świata seniorów (2006, 2007 i 2009 w kategorii 94 kg, 2010 i 2011 w kategorii 105 kg), a jego najlepszym wynikiem było 4 miejsce w 2010 w kategorii 105 kg z wynikiem 402 kg (180 kg + 222 kg). W podrzucie na tych mistrzostwach zajął trzecie miejsce. Dwukrotnie po dyskwalifikacji startował w mistrzostwach Europy (2006 w kategorii 94 kg, 2011 w kategorii 105 kg). W 2011 zdobył w mistrzostwach Europy brązowy medal wynikiem 394 kg (180 kg + 214 kg).

W 2008 na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w rwaniu uzyskał wynik 175 kg, który dawał mu 8 miejsce, ale w podrzucie spalił wszystkie podejścia (2 x 211 kg, 1 x 212 kg) i nie został sklasyfikowany. 6 sierpnia 2012 roku podczas Igrzysk Olimpijskich w Londynie prowadził po rwaniu w kategorii 105 kg wynikiem 190 kg, a ostatecznie wywalczył brąz wynikiem 410 kg (190 kg + 220 kg).

Sześciokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski seniorów, w tym trzykrotnie w kategorii 94 kg (2007 - 367 kg, 2008 - 369 kg, 2009 - 377 kg) i trzykrotnie w kategorii 105 kg (2010 - 400 kg, 2011 - 411 kg, 2012 - 390 kg)[4]

Mąż Barbary Sachmacińskiej-Bonk – zawodniczki CLKS Mazovii Ciechanów, mają syna Mateusza, urodzonego w 2004 r; oraz córeczki, bliźniaczki, urodzone w 2012[5][6][7]. Jedna z bliźniaczek, Julia zmarła 13 lutego 2014 roku[8][9].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Olimpiada Miejsce Data Konkurencja Rezultat
Pekin 2008 Pekin 2008 kat. 94 kg Nie ukończył
Londyn 2012 Londyn 2012 kat. 105 kg 3. miejsce - 410 kg

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata Miejsce Data Konkurencja Rezultat
Warszawa 2002 Warszawa 2002 kat. 94 kg 11. miejsce – 357,5 kg (162,5 kg + 195 kg)
Santo Domingo 2006 Santo Domingo 2006 kat. 94 kg 11. miejsce – 375 kg (170 kg + 205 kg)
Chiang Mai 2007 Chiang Mai 2007 kat. 94 kg 8. miejsce – 383 kg (173 kg + 210 kg)
Goyang 2009 Koyang 2009 kat. 94 kg 10. miejsce – 376 kg (172 kg + 204 kg)
Antalya 2010 Antalya 2010 kat. 105 kg 4. miejsce – 402 kg (180 kg + 222 kg)[a]
Paryż 2011 Paryż 2011 kat. 105 kg 5. miejsce – 406 kg (185 kg + 221 kg)
Wrocław 2013 Wrocław 2013 kat. 105 kg 3. miejsce – 404 kg (188 kg + 216 kg)[10][b]

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy Miejsce Data Konkurencja Rezultat
Kijów 2004 Kijów 2004 kat. 94 kg 7. miejsce – 382,5 kg (172,5 kg + 210 kg)
Władysławowo 2006 Władysławowo 2006 kat. 94 kg 4. miejsce – 387 kg (179 kg + 208 kg)
Kazań 2011 Kazań 2011 kat. 105 kg 3. miejsce – 394 kg (180 kg + 214 kg)

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Polski Miejsce Data Konkurencja Rezultat
Ciechanów 2007 Ciechanów 2007 kat. 94 kg 1. miejsce – 367 kg
Zakliczyn 2008 Zakliczyn 2008 kat. 94 kg 1. miejsce – 369 kg
Polkowice 2009 Polkowice 2009 kat. 94 kg 1. miejsce – 377 kg
Opole 2010 Opole 2010 kat. 105 kg 1. miejsce – 400 kg
Płońsk 2011 Płońsk 2011 kat. 105 kg 1. miejsce – 411 kg
Zakliczyn 2012 Zakliczyn 2012 kat. 105 kg 1. miejsce – 390 kg
Ciechanów 2013 Ciechanów 2013 kat. 105 kg 1. miejsce – 395 kg

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Brązowy medal w podrzucie (222 kg)
  2. Srebrny medal w rwaniu (188 kg)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]