Bartłomiej Pitiscus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Strona tytułowa: "Bartholomeo Pitiscus z Zielonej Góry na Śląsku. Trygonometria. Frankfurt. 1612".

Bartłomiej (Barthélemy, Bartholomeo, Bartholomäus) Pitiscus (ur. 24 sierpnia 1561 w Słonem niedaleko Zielonej Góry[1], zm. 2 czerwca 1613 w Heidelbergu) – matematyk, astronom i teolog kalwiński. Jako pierwszy użył terminu Trygonometria. Jego imieniem nazwany jest krater na Księżycu.

Pochodził z niezamożnej śląskiej rodziny. Studiował teologię w Zerbst i Heidelbergu. W 1584 został nauczycielem 10-letniego Fryderyka IV, elektora Palatynatu Reńskiego. Następnie został mianowany nadwornym kapelanem we Wrocławiu i nadwornym kaznodzieją Fryderyka IV. Pitiscus był zwolennikiem polityki Fryderyka IV skierowanej przeciwko katolicyzmowi. 8 kwietnia 1603 mianowany profesorem matematyki na uniwersytecie w Heidelbergu.

W 1595 roku po raz pierwszy użył słowa "trygonometria" w swoim dziele Trigonometria: sive de solutione triangulorum Tractatus brevis et perspicuus (1595, Heidelberg). Pitiscusowi przypisuje się także wynalezienie przecinka w zapisie ułamków dziesiętnych.

Wykłady trygonometrii według Pitiscusa prowadzono na Akademii Krakowskiej.[2]

Przypisy

  1. A. Maksymowicz, BARTHOLOMAEUS PITISCUS (1561-1613) Przyczynek do biografii matematyka i teologa w: Studia Zielonogórskie. Andrzej Toczewski (red.). Zielona Góra: Muzeum Ziemi Lubuskiej. Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, 2009.
  2. Acta scientiarum litterarumque: Schedae historicae

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]