Bart Palaszewski
|
|||
 |
|||
| Pseudonim | Bartimus | ||
| Data i miejsce urodzenia | 30 maja 1983 Warszawa, Polska |
||
| Obywatelstwo |  Polska Stany Zjednoczone |
||
| Wzrost | 175 cm | ||
| Masa ciała | 66 kg | ||
| Styl walki | boks, brazylijskie jiu-jitsu | ||
| Klub | Team Curran | ||
| Zwycięstwa | 36 | ||
| Przez nokauty | 17 | ||
| Przez poddania | 11 | ||
| Przez decyzje | 8 | ||
| Porażki | 16 | ||
| Remisy | 0 | ||
| Nieodbyte | 0 | ||
Bart Palaszewski, właśc. Bartłomiej Pałaszewski (ur. 30 maja 1983 w Warszawie) – pochodzący z Polski amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki. Aktualnie związany z amerykańską organizacją UFC.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Palaszewski urodził się w Warszawie w dzielnicy Bielany na osiedlu Chomiczówka. W wieku 13 lat wyemigrował razem z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Palaszewski będąc już w USA nie był pewny, co chce robić w życiu. Szkolił się w zakresie fotografa, grafika komputerowego oraz w holdingu. Po obejrzeniu pierwszy raz w życiu gali MMA w McHenry, Illinois, Palaszewski spróbował zawodowo swoich sił MMA. Przegrał pierwsze cztery zawodowe walki w MMA.
Kariera MMA [edytuj]
Zawodową karierę MMA rozpoczął w 2002 roku. Przez pierwsze cztery lata walczył na mniejszych amerykańskich galach MMA. W 2004 roku stoczył swoją jak dotąd pierwszą zawodową walkę za granicą na gali Zst.6 w Tokio, w Japonii, a jego przeciwnikiem był Masayuki Okude. Palaszewski wygrał w pierwszej rundzie przez nokaut.
International Fight League [edytuj]
W latach 2006-2008 walczył dla amerykańskiej organizacji IFL. Stoczył w niej 12 pojedynków z czego 8 wygrał a 4 przegrał. Zanotował zwycięstwa nad weteranami UFC: Ivanem Menjivarem, Stevenem Bruno oraz Johnem Gundersonem.
World Extreme Cagefighting [edytuj]
3 grudnia, 2008 roku zadebiutował na gali WEC w Las Vegas. Jego przeciwnikiem był weteren UFC i WEC Alex Karalexis. Palaszewski wygrał w drugiej rundzie przez TKO. Za zwycięstwo nad Alexem Karalexisem otrzymał nagrodę za "nokaut wieczoru". Kolejne dwa pojedynki przegrał, najpierw na WEC 39 z Ricardo Lamasem przez decyzję, nastepnie z Anthonym Njokuani przez TKO na WEC 40.
Po dwóch porażkach z rzędu Palaszewski stoczył jedną walkę poza WEC w organizacji XFO w której w przeszłości walczył. Palaszewski wygrał przez TKO w drugiej rundzie.
Powrócił do WEC na gali numer 45 w Las Vegas, a jego przeciwnikiem był Anthony Pettis. Sędziowie po piętnastominutowym pojedynku niejednogłośnie orzekli zwycięstwo Palaszewskiego. Kolejne dwa pojedynki wygrał, na WEC 47 pokonał Karena Darabedyana przez poddanie (dźwignia na staw łokciowy), a na WEC 50 wygrał z Zachem Micklewrightem przez TKO.
Passę czterech zwycięstw przerwała porażka przez niejednogłośną decyzje z Kamalem Shalorusem na ostatniej gali (przed wchłonięciem do UFC) WEC 53 w Glendale.
Ultimate Fighting Championship [edytuj]
Po wchłonięciu World Extreme Cagefighting przez Ultimate Fighting Championship w 2011 roku, zawodnicy którzy posiadali kontrakt z WEC zostali w ramach fuzji przeniesieni do UFC.
Palaszewski po przeniesieniu miał stoczyć swoją debiutancką walkę z Codym McKenzie na UFC 130. Jednak, McKenzie został wykluczony z pojedynku przez kontuzję, a na jego miejsce zestawiono Gleisona Tibau. Palaszewski ostatecznie nie wystąpił na gali 130 z powodu kontuzji, a nowym przeciwnikiem Gleisona Tibau został Rafaello Oliveira.
29 października 2011 roku stoczył debiutancki pojedynek w UFC z Tysonem Griffinem na UFC 137 w wadze piórkowej. Palaszewski wygrał przez nokaut w pierwszej rundzie oraz otrzymał bonus za "nokaut wieczoru". 26 lutego 2012 roku na gali UFC 144 w Saitamie stoczył pojedynek z Japończykiem Hatsu Hioki'm. Po 3. rundach sędziowie orzekli zwycięstwo Japończyka.
Życie prywatne [edytuj]
Bart oraz jego dziewczyna Jen pobrali się 15 listopada 2008 roku. Para ma córkę Natalie, która urodziła się w sierpniu 2007 roku.
