Bart Palaszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MMA pictogram.svg Bart Palaszewski
{{{nazwa}}}
Pseudonim Bartimus
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1983
Warszawa, Polska
Obywatelstwo  Polska
 Stany Zjednoczone
Wzrost 175 cm
Masa ciała 66 kg
Styl walki boks, brazylijskie jiu-jitsu
Kategoria wagowa piórkowa
Klub Team Curran
Zwycięstwa 36
Przez nokauty 17
Przez poddania 11
Przez decyzje 8
Porażki 16
Remisy 0
Nieodbyte 0

Bart Palaszewski, właśc. Bartłomiej Pałaszewski (ur. 30 maja 1983 w Warszawie) – pochodzący z Polski amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Palaszewski urodził się w Warszawie w dzielnicy Bielany na osiedlu Chomiczówka. W wieku 13 lat wyemigrował razem z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Palaszewski będąc już w USA nie był pewny, co chce robić w życiu. Szkolił się w zakresie fotografa, grafika komputerowego oraz w holdingu. Po obejrzeniu pierwszy raz w życiu gali MMA w McHenry, Illinois, Palaszewski spróbował zawodowo swoich sił MMA. Przegrał pierwsze cztery zawodowe walki w MMA.

Kariera MMA[edytuj | edytuj kod]

Zawodową karierę MMA rozpoczął w 2002 roku. Przez pierwsze cztery lata walczył na mniejszych amerykańskich galach MMA. W 2004 roku stoczył swoją jak dotąd pierwszą zawodową walkę za granicą na gali Zst.6 w Tokio, w Japonii, a jego przeciwnikiem był Masayuki Okude. Palaszewski wygrał w pierwszej rundzie przez nokaut.

International Fight League[edytuj | edytuj kod]

W latach 2006-2008 walczył dla amerykańskiej organizacji IFL. Stoczył w niej 12 pojedynków z czego 8 wygrał a 4 przegrał. Zanotował zwycięstwa nad weteranami UFC: Ivanem Menjivarem, Stevenem Bruno oraz Johnem Gundersonem.

World Extreme Cagefighting[edytuj | edytuj kod]

3 grudnia, 2008 roku zadebiutował na gali WEC w Las Vegas. Jego przeciwnikiem był weteren UFC i WEC Alex Karalexis. Palaszewski wygrał w drugiej rundzie przez TKO. Za zwycięstwo nad Alexem Karalexisem otrzymał nagrodę za "nokaut wieczoru". Kolejne dwa pojedynki przegrał, najpierw na WEC 39 z Ricardo Lamasem przez decyzję, następnie z Anthonym Njokuani przez TKO na WEC 40.

Po dwóch porażkach z rzędu Palaszewski stoczył jedną walkę poza WEC w organizacji XFO w której w przeszłości walczył. Palaszewski wygrał przez TKO w drugiej rundzie.

Powrócił do WEC na gali numer 45 w Las Vegas, a jego przeciwnikiem był Anthony Pettis. Sędziowie po piętnastominutowym pojedynku niejednogłośnie orzekli zwycięstwo Palaszewskiego. Kolejne dwa pojedynki wygrał, na WEC 47 pokonał Karena Darabedyana przez poddanie (dźwignia na staw łokciowy), a na WEC 50 wygrał z Zachem Micklewrightem przez TKO.

Passę czterech zwycięstw przerwała porażka przez niejednogłośną decyzje z Kamalem Shalorusem na ostatniej gali (przed wchłonięciem do UFC) WEC 53 w Glendale.

Ultimate Fighting Championship[edytuj | edytuj kod]

Po wchłonięciu World Extreme Cagefighting przez Ultimate Fighting Championship w 2011 roku, zawodnicy którzy posiadali kontrakt z WEC zostali w ramach fuzji przeniesieni do UFC.

Palaszewski po przeniesieniu miał stoczyć swoją debiutancką walkę z Codym McKenzie na UFC 130. Jednak, McKenzie został wykluczony z pojedynku przez kontuzję, a na jego miejsce zestawiono Gleisona Tibau. Palaszewski ostatecznie nie wystąpił na gali 130 z powodu kontuzji, a nowym przeciwnikiem Gleisona Tibau został Rafaello Oliveira.

29 października 2011 roku stoczył debiutancki pojedynek w UFC z Tysonem Griffinem na UFC 137 w wadze piórkowej. Palaszewski wygrał przez nokaut w pierwszej rundzie oraz otrzymał bonus za "nokaut wieczoru". 26 lutego 2012 roku na gali UFC 144 w Saitamie stoczył pojedynek z Japończykiem Hatsu Hioki'm. Po 3. rundach sędziowie orzekli zwycięstwo Japończyka.

Po trzeciej z rzędu przegranej w organizacji UFC (z Colem Millerem) został z niej zwolniony.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Bart oraz jego dziewczyna Jen pobrali się 15 listopada 2008 roku. Para ma córkę Natalie, która urodziła się w sierpniu 2007 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]