Bartolomeo Pacca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bartolomeo Pacca
kardynał-biskup
Bartolomeo Pacca
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1756
Benewent
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1844
Rzym
sekretarz Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji
Okres sprawowania 1830 – 1844
dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 1830 – 1844
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 14 sierpnia 1785
Nominacja biskupia 26 września 1785
Sakra biskupia 17 kwietnia 1786
Kreacja kardynalska 23 lutego 1801
Pius VII
Kościół tytularny biskup Ostii

Bartolomeo Pacca (ur. 25 grudnia 1756 w Benewencie, zm. 19 kwietnia 1844) – włoski kardynał.

Biografia[edytuj]

Uzyskał doktorat utroque iure na uniwersytecie La Sapienza w Rzymie w 1775 roku. Tytularny arcybiskup Damietty od 1785. Nuncjusz apostolski w Kolonii 1786-94 i Portugalii 1794-1801. W Kolonii sprzeciwiał się przyznaniu wolności kultu protestantom, popadł też w konflikt z arcybiskupami-elektorami Kolonii i Trewiru.

W 1801 został mianowany kardynałem przez Piusa VII. Pro-sekretarz stanu w latach 1808-14, przez większą część tego okresu był więziony przez Napoleona. Po uwolnieniu w kwietniu 1814 powrócił do Rzymu i stanął tam na czele Junty Państwowej, która rządziła miastem do czasu powrotu papieża. Początkowo reprezentował Stolicę Apostolską na kongresie wiedeńskim, szybko jednak zastąpił go sekretarz stanu Ercole Consalvi. Prefekt Kongregacji Kościelnych Immunitetów od 1809-20, kamerling Św. Kościoła Rzymskiego 1814-24 i prefekt Kongregacji ds. Biskupów i Zakonów 1818-28. Protoprezbiter Św. Kolegium od października do grudnia 1818. W grudniu 1818 uzyskał promocję do diecezji suburbikarnej Frascati. Biskup Porto i subdziekan kolegium kardynałów 1821-30. Zarządzał Rzymem podczas konklawe 1823. Pro-datariusz jego Świątobliwości od 1824. Był legatem w Velletri za pontyfikatu Leona XII, działał aktywnie przeciw karbonariuszom. W 1830 papież Pius VIII mianował go biskupem Ostii, dziekanem Św. Kolegium, sekretarzem Św. Oficjum i archiprezbiterem Bazyliki Laterańskiej.

W dniu 7 kwietnia 1820 r. papież Pius VII zatwierdził edykt kardynała Bartholomeo Pacca zwany w historiografii lex Pacca, który w oparciu o edykt z 1 października 1802 r. (lex Doria Pamfili – od nazwiska kard. Giuseppe Doria Pamfili) określił zasady ochrony zabytków i dzieł sztuki, tworząc Urząd Kamerlinga (czyli Stałą Radę Kamery Apostolskiej) jako najwyższego zwierzchnika nad zabytkami [źródło: Dariusz Matelski, Znaczenie prawodawstwa Państwa Kościelnego dla ochrony zabytków w XIX i XX wieku, [w:] Prawna ochrona zabytków. Red. Teresa Gardocka i Jacek Sobczak, Wyd. Adam Marszałek w Toruniu i Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie, Toruń 2010, s. 304-338].

Na konklawe w 1829 i 1830-31 wysuwano jego kandydaturę do tronu papieskiego, jednak wskutek sprzeciwu Francji nie został wybrany.

Był protektorem pisarzy i artystów oraz autorem pamiętników z okresu jak był nuncjuszem w Kolonii i Lizbonie. Zmarł w Rzymie.

Bibliografia[edytuj]

p • d • e
Dziekani Kolegium Kardynałów
Lata 1130–1378
Wilhelm (1130–1137) • Corrado Demetri (1137–1138) • Gilles (1138–1139) • Corrado Demetri (1139–1153)• Imar (1153–1159) • Gregorio Centu (1159–1162) • Ubaldo de Lucca (1162–1181) • Konrad von Wittelsbach (1181–1200) • Ottaviano di Paoli (1200–1206) • Pietro Gallocia (1206–1211) • Giovanni di San Paolo (1211–1214) • Niccolo de Romanis (1214–1218) • Guido Papareschi (1218–1221) • Ugolino Conti di Segni (1221–1227) • Pelagio Galvani (1227–1230) • Jean d'Abbeville (1230–1237) • Jacques de Vitry (1237–1240) • Romano Bonaventura (1240–1243) • Rinaldo Conti di Jenne (1243–1254) • Odon de Châteauroux (1254–1273) • Jan z Toledo (1273–1275) • Pedro Julião (1275–1276) • Bertrand de Saint-Martin (1276–1278) • Ordoño Alvares (1278–1285) • Bentivenga da Bentivengi (1285–1289) • Latino Malabranca Orsini (1289–1294) • Gerardo Bianchi (1294–1302) • Giovanni Boccamazza (1302–1309) • Leonardo Patrasso (1309–1311) • Giovanni Mincio da Morrovalle (1311–1313) • Niccolo Alberti (1313–1321) • Berenger Fredol (1321–1323) • Berenguer Fredol (1323) • Guillaume Godin (1323–1336) • Pierre Desprès (1336–1361) • Élie de Talleyrand-Périgord (1361–1364) • Guy de Boulogne (1364–1373) • Angelic de Grimoard (1373–1378)
Obediencja „rzymska”
Pietro Corsini (1378–1381) • Philippe d'Alençon (1381–1397) • Pileo di Prata (1397–1400) • Angelo Acciaioli (1404–1408) • Enrico Minutoli (1408) • Antonio Correr (1408–1415)
Obediencja „awiniońska”
Angelic de Grimoard (1373–1388) • Pietro Corsini (1388–1405) • Gui de Malsec (1405–1409) • Jean Flandrin (1409–1415)
Obediencja „pizańska”
Gui de Malsec (1409–1412) • Jean de Brogny (1412–1415)
Lata 1415–1555
Angelo Correr (1415–1417) • Jean de Brogny (1417–1419) • Baldassare Cossa (1419) • Jean de Brogny (1419–1426) • Angelo d'Anna de Sommariva (1426–1428) • Giordano Orsini (1428–1438) • Antonio Correr (1438–1445) • Pierre de Foix (1445–1449) • Amadeusz Sabaudzki (1449–1451) • Pierre de Foix (1451–1464) • Bessarion (1464–1472) • Guillaume d'Estouteville (1472–1483) • Rodrigo Borgia (1483–1492) • Oliviero Carafa (1492–1511) • Raffaele Sansoni Riario (1511–1521) • Bernardino Lopez de Carvajal (1521–1523) • Francesco Soderini (1523–1524) • Niccolo Fieschi (1524) • Alessandro Farnese (1524–1534) • François Guillaume de Clermont (1534–1541) • Giovanni Domenico de Cupis (1541–1553) • Gian Pietro Carafa (1553–1555) • Louis de Bourbon de Vendôme (1555)
Lata od 1555
Jean du Bellay (1555–1560) • François de Tournon (1560–1562) • Rodolfo Pio di Carpi (1562–1564) • Francesco Pisani (1564–1570) • Giovanni Girolamo Morone (1570–1580) • Alessandro Farnese (1580–1589) • Giovanni Antonio Serbelloni (1589–1591) • Alfonso Gesualdo (1591–1603) • Tolomeo Gallio (1603–1607) • Domenico Pinelli (1607–1611) • François de Joyeuse (1611–1615) • Antonio Maria Galli (1615–1620) • Antonio Maria Sauli (1620–1623) • Francesco Maria Bourbon del Monte (1623–1626) • Ottavio Bandini (1626–1629) • Giovanni Battista Deti (1629–1630) • Domenico Ginnasi (1630–1639) • Carlo Emmanuele Pio (1639–1641) • Marcello Lante della Rovere (1641–1652) • Giulio Roma (1652) • Carlo de' Medici (1652–1666) • Francesco Barberini (1666–1679) • Cesare Facchinetti (1679–1683) • Niccolo Albergati-Ludovisi (1683–1687) • Alderano Cibo (1687–1700) • Emmanuel–Theodose de la Tour d'Auvergne de Bouillon (1700–1715) • Nicolò Acciaioli (1715–1719) • Fulvio Astalli (1719–1721) • Sebastiano Antonio Tanara (1721–1724) • Vincenzo Maria Orsini (1724) • Francesco del Giudice (1724–1725) • Fabrizio Paolucci (1725–1726) • Francesco Pignatelli (1726–1734) • Francesco Barberini (1734–1738) • Pietro Ottoboni (1738–1740) • Tommaso Ruffo (1740–1753) • Pietro Luigi Carafa (1753–1755) • Rainiero d'Elci (1755–1761) • Giuseppe Spinelli (1761–1763) • Carlo Alberto Guidoboni Cavalchini (1763–1774) • Giovanni Francesco Albani (1774–1803) • Henry Benedict Stuart (1803–1807) • Leonardo Antonelli (1807–1811) • Alessandro Mattei (1811–1820) • Giulio Maria della Somaglia (1820–1830) • Bartolomeo Pacca (1830–1844) • Lodovico Micara (1844–1847) • Vincenzo Macchi (1847–1860) • Mario Mattei (1860–1870) • Costantino Patrizi Naro (1870–1876) • Luigi Amat di San Filippo e Sorso (1876–1878) • Camillo di Pietro (1878–1884) • Carlo Sacconi (1884–1889) • Raffaele Monaco La Valletta (1889–1896) • Luigi Oreglia di Santo Stefano (1896–1913) • Serafino Vannutelli (1913–1915) • Vincenzo Vannutelli (1915–1930) • Gennaro Granito Pignatelli di Belmonte (1930–1948) • Francesco Marchetti Selvaggiani (1948–1951) • Eugène Tisserant (1951–1972) • Amleto Giovanni Cicognani (1972–1973) • Luigi Traglia (1974–1977) • Carlo Confalonieri (1977–1986) • Agnelo Rossi (1986–1993) • Bernardin Gantin (1993–2002) • Joseph Ratzinger (2002–2005) • Angelo Sodano (od 2005)
Poprzednik
Giuseppe Doria Pamphili		 Emblem of the Papacy SE.svg Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej
1809-1814		 Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Ercole Consalvi
p • d • e
Zwierzchnicy Kongregacji Nauki Wiary
Sekretarze (1564–1966)
Antonio Michele Ghisleri (1564–1566) • Scipione Rebiba (1566?–1577) • Giacomo Savelli (1577–1587) • Giulio Antonio Santori (1587–1602) • Camillo Borghese (1602–1605) • Pompeio Arrigoni (1605–1612) • Giovanni Garzia Millini (1612–1629) • Antonio Marcello Barberini (1629–1633) • Francesco Barberini (1633–1679) • Cesare Facchinetti (1680–1683) • Alderano Cibo (1683–1700) • Galeazzo Marescotti (1700–1716) • Fabrizio Spada (1716–1717) • Nicolò Acciaioli (1717–1719) • Francesco del Giudice (1719–1725) • Fabrizio Paolucci (1725–1726) • Pietro Ottoboni (1726–1740) • Tommaso Ruffo (1740–1753) • Neri Maria Corsini (1753–1770) • Giovanni Francesco Stoppani (1770–1774) • Luigi Maria Torregiani (1775–1777) • Carlo Rezzonico (1777–1799) • Leonardo Antonelli (1800–1811) • Giulio Maria della Somaglia (1814–1830) • Bartolomeo Pacca (1830–1844) • Vincenzo Macchi (1844–1860) • Costantino Patrizi Naro (1860–1876) • Prospero Caterini (1876–1881) • Antonio Maria Panebianco (1882–1883) • Luigi Maria Bilio (1883–1884) • Raffaele Monaco La Valletta (1884–1896) • Lucido Maria Parocchi (1896–1903) • Serafino Vannutelli (1903–1908) • Mariano Rampolla del Tindaro (1908–1913) • Domenico Ferrata (1914) • Rafael Merry del Val y Zulueta (1914–1930) • Donato Raffaele Sbarretti (1930–1939) • Francesco Marchetti Selvaggiani (1939–1951) • Giuseppe Pizzardo (1951–1959) • Alfredo Ottaviani (1959–1966)
Proprefekt (1966–1968)
Alfredo Ottaviani (1966–1968)
Prefekci (od 1968)
Franjo Šeper (1968–1981) • Joseph Ratzinger (1981–2005) • William Joseph Levada (2005–2012) • Gerhard Müller (od 2012)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bartolomeo_Pacca&oldid=36558032”