Bartolomeo Schedoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miłosierdzie (1611)
Trzy Marie u grobu (1613)
Wikimedia Commons

Bartolomeo Schedoni lub Schedone (wym. Skedoni) (ur. 23 stycznia 1578 w Modenie, zm. 23 grudnia 1615 w Parmie) – włoski malarz i rytownik okresu wczesnego baroku.

Przez większość swojego życia był związany z rodami Farnese w Parmie i Modenie. Tworzył pod wpływem dzieł Correggia, Carraccich (Agostino Carracci, Annibale Carracci, Lodovico Carracci, założycieli bolońskiej szkoły eklektycznej) i artystów rzymskich. Pod koniec XVI wieku, na polecenie Ranuccia Farnesego, wyjechał do Rzymu, po powrocie osiedlił się w Parmie. Tam namalował najbardziej znane swoje dzieła: Złożenie Chrystusa do grobu z 1613 roku i Trzy Marie u grobu z tego samego roku, oznaczające się ciepłym światłem, delikatnie modelującym draperie i postacie.

Lubił grać w piłkę, wielokrotnie wchodził w konflikt z prawem i prawdopodobnie popełnił samobójstwo z powodu długów.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
  • Sztuka świata, t. 13, Leksykon L-Z, Warszawa: Arkady, 2000, ISBN 83-213-4135-7
  • Stefano Zuffi, Francesca Castria, Malarstwo włoskie. Mistrzowie i arcydzieła, Warszawa: Arkady, 1998, ISBN 83-213-4061-X
  • Stefano Zuffi, Wielki słownik malarzy, t. 4, Warszawa: HPS, 2006, ISBN 83-60688-18-4