Barwałd Górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barwałd Górny
Kościół pw. Miłosierdzia Bożego
Kościół pw. Miłosierdzia Bożego
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat wadowicki
Gmina Kalwaria Zebrzydowska
Sołectwo Zebrzydowice
Wysokość 280-340 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 1200
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 34-130
Tablice rejestracyjne KWA
SIMC 0056259
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Barwałd Górny
Barwałd Górny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Barwałd Górny
Barwałd Górny
Ziemia 49°52′09″N 19°37′34″E/49,869167 19,626111
Strona internetowa miejscowości

Barwałd Górnywieś w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Kalwaria Zebrzydowska.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.

Położenie i ukształtowanie terenu[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest u podnóży Beskidu Andrychowskiego, przy drodze krajowej 52 z Głogoczowa do Bielska-Białej oraz przy drodze lokalnej do wsi Bugaj na zachód od Kalwarii Zebrzydowskiej, prowadzącej też od wschodu na górę Żar. Barwałd Górny jest jedną z trzech wsi o tej samej nazwie różniącej się przymiotnikiem. Przez wieś przepływa potok Kleczanka.

Według TERYT integralnymi częściami Barwałdu Górnego są: Dalachowice, Kamieniec, Lisiak, Na Stawach, Pod Żarkiem, Puszcza, Rola, Za Dworem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Księstwo oświęcimskie.

Historycznie miejscowość jest częścią księstwa oświęcimskiego[1]. W 1564 roku wraz z całym księstwem oświęcimskim i zatorskim tereny te znajdowały się w granicach Korony Królestwa Polskiego w województwie krakowskim w powiecie śląskim. Po unii lubelskiej w 1569 księstwo Oświęcimia i Zatora stało się częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów w granicach, której pozostawało do I rozbioru Polski w 1772[1]. Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze austriackim i leżała w granicach Austrii, wchodząc w skład Królestwa Galicji i Lodomerii.

Miejscowość lokowana prawdopodobnie pod koniec XIII w. Nazwa miejscowości prawdopodobnie pochodzi z języka niemieckiego i oznacza Niedźwiedzi Las. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 1381 r. własność Sułka z Barvaltu, od XV w. Barwałdzcy. W XV w. we wsi znajdował się zamek w Barwałdzie. W XVI w. następuje podział na Górny, Średni i Dolny. Od XVI w. wieś należy do Szaczowskich następnie Russockich, Porębscy (XVII w.). W 1784 roku miejscowość należy do Dziembowskich herbu Pomian[1], a później do Gołuchowskich (XVIII/XIX w.). W 1945 majątek Blotnickich rozparcelowano, a dwór rozebrano.

Okolice Barwałdu na mapie Abrahama Orteliusa z 1590

Dziedzictwo kulturowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Jan Nepomucen Gątkowski: Rys dziejów księstwa oświęcimskiego i zatorskiego. Lwów: nakład autora, 1867, s. 12.