Basenji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Basenji
Basenji 600.jpg
Basenji
Inne nazwy Congo Dog
Kraj patronacki Afryka Środkowa / Wielka Brytania
Kraj pochodzenia Afryka Środkowa[1]
Wymiary
Wysokość 40 - 43 cm
Masa 10 - 11 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa V, Sekcja 6,
nr wzorca 43
AKC Hound
ANKC Grupa 4 - (Hounds)
CKC Grupa 2 - (Hounds)
KC(UK) Hound
NZKC Hounds
UKC Grupa 3 - Sighthounds and Pariahs
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Basenji – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji ras pierwotnych. Nie podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Należy do pierwotnych ras psów trzymanych w domu przez ludzi zamieszkujących strefę równikową. Przez Europejczyków odkryty w Kotlinie Konga, nazywany jest także psem kongijskim lub terierem kongijskim (terierem jednak w rzeczywistości nie jest). Jego przodkowie żyli prawdopodobnie w starożytnym Egipcie[2]. W Wielkiej Brytanii zostały wyhodowane i rozmnożone po raz pierwszy w roku 1937, w USA cztery lata później. Do Polski psy tej rasy przybyły niedawno.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

  • rude
  • czarne
  • czarne podpalane (trikolor)
  • pręgowane
  • trindle (umaszczenie dopuszczone w Europie w USA jeszcze nie. Tricolor, gdzie rude podpalania mają pręgi)
  • kończyny białe, strzałka i kryza, oraz obowiązkowa biała końcówka ogona
  • kolor biały nie może przekraczać 1/3 powierzchni umaszczenia

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Mądry, pojętny, wesoły i wierny pies, zazwyczaj niekłopotliwy. Jest bardzo energiczny, lubi przebywać w cieplejszych warunkach. Nieufny wobec obcych. Dobrze przystosowuje się do życia w mieście.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Psy tej rasy prawie w ogóle nie szczekają, wydają za to ciche odgłosy przypominające jodłowanie[3]. Są przez to nazywane "kocimi psami".

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Do Polski rasa ta dotarła dopiero w 1992 roku[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 200.
  2. David Taylor: Księga psów. s. 22-23.
  3. Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies.. s. 123.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 99. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.