Basse danse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Basse danse

Basse dansetaniec niskitaniec dworski, w tempie umiarkowanym i metrum dwudzielnym, prawdopodobnie 12/8, wykonywany w parach. Powstał około roku 1400 na terenach położonych między Włochami, Francją i Hiszpanią. W połowie wieku rozkwitł na dworze burgundzkim i był popularny w latach 1450-1550 na wielu dworach Europy. W Hiszpanii zwał się baja danza we Włoszech bassadanza a w Niemczech Hoftanz.

Nazwa wywodzi się od powolnych, posuwistych i pełnych dostojności kroków. Najstarsze informacje o tym tańcu pochodzą z anonimowego hiszpańskiego manuskryptu La Danza de la Muerte około roku 1400, Libro sull'arte del danzare 1465 Antonia Cornazzano i z Orchésographie et traicté... exercice des dances 1588 Thoinota Arbeau i z późniejszych manuskryptów hiszpańskich, belgijskich, francuskich i włoskich. O najstarszym jego wykonaniu mamy informacje z 1445 na dworze Karola IX we Francji.

Cechą charakterystyczną tego dostojnego tańca jest to, że kroki w nim nie były ustawione w sztywnym schemacie, co zezwalało na tworzenie coraz to nowych wariantów. Główne elementy, których używano wywodziły się ze starszych, średniowiecznych tańców, między innymi z carole:

  • sempio (krok prosty)
  • doppio (krok podwójny)
  • Riverenza (ukłony)
  • branle, czyli continenza (krok do boku)
  • ripresa (krok w tył)
  • volta tonda, mezza volta (obrót, półobrót)

W każdym tańcu kombinacja tych elementów mogła ulegać zmianie, w zależności od mody, regionu w którym się go tańczyło i talentu choreograficznego jaki posiadał zatrudniony na dworze choreograf. Czasami pary trzymały się za rękę, a czasami partnerzy tylko stali obok siebie. Zestaw instrumentów w orkiestrze, która akompaniowała tańczącym również ulegał zmianie mogły to być: lutnie, harfy, bębenki, dudy, organy, trąbki i inne instrumenty dęte.

Taniec niski występuje w zbiorach na lutnię O. Petrucciego. Wśród bardziej znanych zbiorów można wymienić ten P. Attaignanta, na klawesyn Quatorze gaillardes ... et deux basse danses 1530 i na lutnię Dixhuit basses danses garnies de recompers et turdions 1529.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Manuscrit des basses danses de Marie de Bourgogne, rękopis znajduje się w "Bibliothèque royale de Belgique", rękopis nr 9085.
    • Ernest Closson, Le manuscrit dit des basses danses de la Bibliothèque de Bourgogne, Bruxelles, Société des Bibliophiles et Iconophiles de Belgique, 1912. Faksimile: Genève, Minkoff, 1976.
    • Les basses danses de Marguerite d'Autriche – Das Tanzbüchlein der Margarete von Österreich, Faksimile: Graz, Akademische Druck- und Verlagsanstalt, 1988.
  • Sensuit lart et instruction de bien dancer, Paris, Michel Toulouse, vers 1496. Faksimile Genève, Minkoff, 1985.
    • Victor Scholderer, L'art et instruction de bien dancer, Londres, Royal College of Physicians, 1936.
  • Robert Coplande: The maner of dauncynge of bace daunces after the vse of fraunce & other places. [Anneks do: Alexander Barcely, The introductory to wryte ant to pronounce French, London 1521].
  • S'ensuyvent plusieurs basses dances, Lyon, Jacques Moderne, vers 1535. Faksimile Genève, Minkoff, 1985.
  • Thoinot Arbeau, Orchésographie, et traicté en forme de dialogue, Langres, Jehan des Prez, 1588.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]