Baszszar al-Asad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Baszar al-Asad)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Baszszar al-Asad
Bashar al-Assad (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 11 września 1965
Damaszek, Syria
Syria Prezydent Arabskiej Republiki Syrii
Przynależność polityczna Partia Baas
Okres urzędowania od 17 lipca 2000
Poprzednik Abd al-Halim Chaddam (p.o.)
Odznaczenia
Wielka Kollana Orderu Wyzwoliciela (Wenezuela) Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielką Kollaną
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Marszałek Marszałek
Przebieg służby
Lata służby od 1988
Siły zbrojne Siły Zbrojne Syrii
Główne wojny i bitwy Wojna domowa w Syrii

Baszszar Hafiz al-Asad, arab. بشار حافظ الأسد, Baššār Ḥāfiẓ al-ʾAsad (ur. 11 września 1965 w Damaszku) – syryjski polityk i wojskowy, od 2000 roku prezydent Syrii i przewodniczący partii Baas. Syn Hafiza al-Asada, będącego prezydentem Syrii w latach 1971–2000.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku ukończył studia na Wydziale Medycyny Uniwersytetu Damasceńskiego. Po otrzymaniu dyplomu ukończenia studiów w stopniu doktora rozpoczął pracę w armii. Cztery lata później przeniósł się na studia podyplomowe w Londynie (Western Eye Hospital) ze specjalizacją okulistyczną. W 1994 roku w wypadku samochodowym zginął jego starszy brat Basil, mający być następcą ojca jako prezydent Syrii. W związku ze śmiercią brata Baszszar został zmuszony do powrotu i wstąpienia do akademii wojskowej. Od 1998 roku nadzorował politykę Syrii w Libanie w czasie trwania okupacji. Po śmierci ojca 10 czerwca 2000 został wybrany na prezydenta Syrii. W grudniu tego samego roku wziął ślub z Asmą Akhras. W 2007 został ponownie wybrany na prezydenta.

Prezydentura[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci ojca Hafiza al-Asada w 2000 roku Baszszar został przywódcą Partii Baas i armii. Wybrany na prezydenta w wyniku przeprowadzonego referendum z wynikiem 97,2% głosów[1]. W związku z wyborem na prezydenta Madżlis asz-Szab (Parlament Syryjski) musiał obniżyć minimalny wiek dla kandydata na prezydenta z 40 na 34 lata (wiek Asada, kiedy został wybrany), po wyborze Asad otrzymał także stopień generała. 27 maja 2007 roku Baszszar został ponownie wybrany jako prezydent na kolejną kadencję siedmiu lat, z oficjalnym wynikiem 97,6% głosów w referendum (brak innego kandydata)[2].

W swojej polityce wewnętrznej jest znany z lekceważenia praw człowieka[3][4], częstych zaburzeń gospodarczych spowodowanych nakładanymi sankcjami[5][6] i wszechobecnej korupcji[7]. Po wyborze na prezydenta miał przyjąć bardziej liberalne podejście niż jego ojciec. W jednym z wywiadów stwierdził, że widzi demokrację w Syrii jako „narzędzie dla lepszego jutra”.

W swojej polityce zagranicznej Al-Asad jest zdeklarowanym krytykiem Stanów Zjednoczonych i Izraela[8]. Asad prowadzi politykę zbliżenia z Rosją. Asad podjął też decyzję o wycofaniu wojsk z Libanu po 29-letniej okupacji tego kraju.

W czasie wojny domowej w Syrii zdecydował o tłumieniu protestów skierowanych przeciw niemu, co spowodowało eskalację konfliktu i w efekcie śmierć tysięcy osób oraz olbrzymie straty materialne. Oskarżany o wydawanie rozkazów dokonywania zbrodni przeciwko ludzkości[9]

Stosunki z innymi przywódcami[edytuj | edytuj kod]

Baszszar al-Asad z prezydentem Rosji Dmitrijem Miedwiediewem. (2010)
Baszszar al-Asad wraz z żoną Asmą. (2003)

Z pierwszą oficjalną wizytą jako głowa państwa Baszszar al-Asad udał się do Francji na spotkanie z ówczesnym prezydentem Jacques'em Chirakiem. W 2003 roku Asad był przeciwny inwazji na Irak, mimo wieloletniej wrogości pomiędzy tymi państwami. W celu zapobiegnięcia inwazji próbował wykorzystać swoje czasowe miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, aby zablokować rezolucję w tej sprawie. Po inwazji został oskarżony przez amerykanów o wspieranie rebelii szyitów w Iraku. Jeden z amerykańskich generałów oskarżył go o zapewnienie finansowania, logistyki i szkolenia irackich i zagranicznych fundamentalistów szyickich do ataków przeciwko wojskom USA[10].

Kiedy w lutym 2005 roku w wyniku zamachu bombowego w Bejrucie zginął były premier Libanu Rafiq Hariri, o udział w tym zamachu oskarżono Syrię. Wydarzenie to spowodowało kryzys w stosunkach ze Stanami Zjednoczonymi. Asad był także krytykowany za obecność Syrii w Libanie, którą ostatecznie zakończył w 2005 roku; dzięki temu Stany Zjednoczone umorzyły część sankcji nałożonych na Syrię za wkroczenie do tego państwa. Na pogrzebie papieża Jana Pawła II w 2005 Asad uścisnął dłoń izraelskiego prezydenta Mosze Kacawa.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak większość klasy rządzącej w Syrii, Asad jest alawitą. Mówi płynnie po angielsku, zna także francuski w stopniu komunikatywnym. Jego żoną jest Brytyjka syryjskiego pochodzenia Asma al-Asad. Ma troje dzieci: Hafiza (imię nadane po dziadku), Zajn i Karima.

Przypisy


Poprzednik
Hafiz al-Asad
Prezydent Syrii
od 2000
Następca
nadal sprawuje urząd