Bateria AA
Z Wikipedii
Bateria AA – bateria w kształcie walca o długości ok. 51 mm, średnicy rzędu 13,5–14,5 mm. Tradycyjne baterie alkaliczne odznaczają się wagą w przybliżeniu 23 g, podczas gdy akumulatory niklowo-metalowo-wodorkowe ważą ok. 31 gram.
Bateria typu AA została znormalizowana przez ANSI w 1947 roku i jest znana na całym świecie jako LR6 (alkaliczna), R6 (carbon-zinc) oraz mignon.
Baterie alkaliczne typu AA cechują się nominalnym napięciem 1,5 wolta, podczas gdy baterie niklowo-kadmowe i niklowo-metalowo-wodorkowe charakteryzują się nominalnym napięciem na poziomie 1,2 V. Napięcie baterii typu AA jest takie samo jak w przypadku baterii typu AAA, ogniw typu C czy ogniw typu D. Jakiekolwiek baterie AA dostarczają energii przez dłuższy okres aniżeli baterie AAA, gdyż wynika to z ich większego rozmiaru pozwalającego na zmagazynowanie większej masy ładunków anody, która jest konsumowana jakby wykonywano pracę elektryczną. Ogniwa typu C i D będąc większymi, wystarczają na jeszcze dłużej. Można zatem stwierdzić, że pojemność baterii rośnie proporcjonalnie do ich masy.
Zasadniczo baterie cynkowo-karbonowe (nie nadające się do powtórnego naładowania) o pojemności rzędu 400–900 mAh są powszechnie wytwarzane w oparciu o technologię ogniwa Leclanchégo. Baterie cynkowo-chlorkowe o pojemności rzędu 1000–1500 mAh są często sprzedawane jako "long life" (pl. długie życie) lub "heavy duty" (pl. na trudne warunki, wysokowydajny). Baterie alkaliczne o pojemności większej niż 1700 mAh są droższe, ale wystarczają zdecydowanie na dłużej.
