Bath
| Bath | |
 |
|
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Kraj |  Anglia |
| Region | South West England |
| Hrabstwo ceremonialne | Somerset |
| Unitary authority | Bath and North East Somerset |
| Powierzchnia | 29 km² |
| Wysokość | 5 - 50 m n.p.m. |
| Populacja (2002) • liczba ludności |
80 000 |
| Nr kierunkowy | 01225 |
| Kod pocztowy | BA1, BA2, BA3 |
|
Położenie na mapie Somerset
  Bath
|
|
|
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
 Bath
|
|
 51°22′44″N 2°21′57″W / 51.378888888889, -2.3658333333333Na mapach: 51°22′44″N 2°21′57″W / 51.378888888889, -2.3658333333333 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
| Miasto Batha |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | I, II, IV |
| Charakterystyka | #428 |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1987 na 11. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Bath – miasto w Anglii, w hrabstwie Somerset, położone 159 km na zachód od Londynu i 21 km od Bristolu. Miasto posiada status city, nadany przez królową Elżbietę w roku 1590. W roku 1889 uzyskało status gminy miejskiej, od roku 1996 jest centrum administracyjnym jednostki autonomicznej Bath and North East Somerset.
Miasto położone jest w dolinie rzeki Avon, w miejscu, gdzie występowały naturalne wody geotermalne. Kolonizatorzy rzymscy wybudowali tu łaźnie i świątynię i nazwali to miejsce Aqua Sulis. W roku 973 w Bath koronowano na króla Anglii Edgara. Za czasów georgiańskich miasto stało się popularnym ośrodkiem wypoczynkowym. Z tego okresu pochodzi wiele budowli w stylu epoki.
Bath uzyskało status miejsca dziedzictwa światowego w roku 1987. Obecnie jest centrum kulturalnym, uniwersyteckim i turystycznym - rocznie odwiedza je 3 800 000 osób.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Miasto zostało założone na Półwyspie Libraryjskim, w pobliżu jedynych naturalnych źródeł geotermalnych w Wielkiej Brytanii. Pierwszy raz w dokumentach wzmiankowane jest jako rzymskie uzdrowisko, jednak istnieją poszlaki pozwalające stwierdzić, że Bath powstało wcześniej. Wierzono, iż woda mineralna z Bath jest lekarstwem na rozmaite przypadłości.
Od 1702 roku działał tam brytyjski arbiter elegancji Richard Beau Nash, który uczynił Bath najmodniejszym miastem w Wielkiej Brytanii. W latach 1801-1806 mieszkała w Bath Jane Austen; w tym mieście dzieje się akcja jej dwóch powieści: Opactwo Northanger i Perswazje.
Dzisiejsze Bath zajmuje powierzchnię 29 km² i liczy około 83 000 mieszkańców.
Atrakcje turystyczne [edytuj]
Największe atrakcje turystyczne Bath to rzymskie łaźnie, opactwo, Most Pulteney oraz ogród angielski Prior Park Landscape Garden zaprojektowany przez poetę Alexandra Pope'a.
Ludzie związani z miastem [edytuj]
Jedną z najsławniejszych mieszkanek Bath była Jane Austen. Akcja dwóch jej książek rozgrywa się w owym mieście, ("Northanger Abbey" i "Persuasion") a pojawia się ono w każdej książce Austen. Mieszkańcem Bath jest również Nicolas Cage. W mieście został w 1981 r. założony nowofalowy zespół muzyczny Tears for Fears przez mieszkających tu w tym okresie Rolanda Orzabala i Curta Smitha. Innym znanym mieszkańcem Bath jest videobloger Charlie McDonnell.
O mieście [edytuj]
Bath jest miastem, w którym rozgrywa się akcja książek Petera Lovesey'a (powieści kryminalne).
Miasta partnerskie [edytuj]
Miasto bierze udział w projekcie Civitas Renaissance, zrzeszającego miasta promujące alternatywne formy transportu miejskiego[1].
Przypisy
- ↑ Civitas Renaissance. [dostęp 2009-11-05].
