Baureihe E 41

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Baureihe E 41 / 141
German Class 141 228 7.JPG
141 228-7
Producent Niemcy AEG, ABB, Henschel, Krauss-Maffei, Siemens (451 sztuk)
Lata budowy 1956-1971
Układ osi Bo'Bo'
Masa służbowa 67 t
Długość ze zderzakami 15 620 mm
Liczba silników 4
Moc ciągła 2400 kW
Prędkość konstrukcyjna 120 km/h
System hamulca K-GP mZ
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy

Baureihe E 41 (Baureihe 141) – niemiecka seria lokomotyw elektrycznych, pierwsza ze standardowych lokomotyw Einheitselektrolokomotive zamówiona przez zachodnioniemieckie koleje Deutsche Bundesbahn w 1956.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywy serii E 41 były przeznaczone do obsługi pociągów lokalnych. W 1968 roku oznaczenie serii tych lokomotyw zmieniono na serię (Baureihe) 141. Lokomotywy tego typu miały przydomek Knallfrosch (niem. petarda), związany z hałasem emitowanym podczas przyśpieszania. Wyprodukowano 451 lokomotyw tego typu.

Lokomotywy serii E 41 zostały zaprojektowane do obsługi lekkich pociągów pasażerskich o prędkości maksymalnej 120 km/h i ładunku na oś nie przekraczającym 17 ton. W latach 50. XX wieku z uwagi na brak innych lokomotyw E 41 obsługiwały także pociągi ekspresowe. Kiedy w latach 60. zwiększono prędkość ekspresów do 140 km/h, lokomotywy E 41 wycofano z obsługi ekspresów. Lokomotywy serii E 41 obsługujące pociągi lokalne były niezawodne i wydajne. Z uwagi na brak hamulców elektrycznych gorzej spisywały się podczas obsługi pociągów S-Bahn. We wczesnych latach 90. XX wieku na liniach S-Bahn lokomotywy Baureihe 141 były zastępowane przez Baureihe 143. W połowie lat 90. lokomotywy Baureihe 141 zostały zastąpione przez lokomotywy Baureihe 143 i nowsze Baureihe 146 . 31 października 1987 wycofano z użytkowania pierwszą lokomotywę serii 141 (numer 141 188). W następnych latach wycofywano kolejne. Ostatnie E 41 zostały wycofane do końca 2006 roku.