Baza lotnicza Ein Shemer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baza lotnicza Ein Shemer
Państwo  Izrael
Miejscowość Ein Shemer
Typ cywilno/wojskowe
Właściciel Siły Powietrzne Izraela
Rok otwarcia 1948
Kod ICAO LLES
Wysokość 29 m n.p.m.
Drogi startowe
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Baza lotnicza Ein Shemer
Baza lotnicza Ein Shemer
Ziemia 32°26′26″N 35°00′27″E/32,440556 35,007500Na mapach: 32°26′26″N 35°00′27″E/32,440556 35,007500

Baza Lotnicza Ein Shemer - wojskowa baza Sił Powietrznych Izraela położona przy kibucu Ein Shemer na południe od masywu górskiego Karmel, w Izraelu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lotnisko zostało wybudowane w 1945 przez Brytyjczyków. Służyło ono jako baza Royal Air Force[1]. W 1948 kontrolę nad lotniskiem przejęli Izraelczycy.

W 2001 planowano budowę na terenie bazy baterii rakiet antyrakietowych Arrow, jednak silne sprzeciwy mieszkańców uniemożliwiły realizację tego projektu[2].

Obecna eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Wyjątkową rzeczą jest wykorzystanie wojskowych lotnisk Izraela do celów cywilnych. Wynika to głównie z kwestii braku nowo budowanych lotnisk. W związku z tym, nie ma żadnego innego rozwiązania jak tylko wykorzystywać istniejące lotniska wojskowe do celów cywilnych. Na mocy zawartych porozumień Siły Powietrzne Izraela wyraziły zgodę na wykorzystywanie bazy Ein Shemer do celów cywilnych[3]. Przy lotnisku działa nieliczny klub, którego członkowie dysponują trzema szybowcami i jednym samolotem szkolno-turystycznym Piper Cub Organizują oni kursy szybowcowe oraz oferują loty wycieczkowe[4].

Na terenie bazy nie stacjonuje żadna eskadra bojowa. Baza pełni funkcję rezerwowego lotniska. 2 czerwca 2003 roku Israel Aerospace Industries i Europejski Koncern Lotniczo-Rakietowy i Obronny przeprowadziły na lotnisku Ein Shemer próbne loty bezzałogowego aparatu latającego UAV pod nazwą "Eagle 1", który został zbudowany dla potrzeb Francuskich Sił Powietrznych[5].

Przypisy

  1. G.G. Jefford: RAF Squadrons. UK: Airlife Publishing, 2001. ISBN 1-84037-141-2.
  2. David Eisenman: Arrow TMD (ang.). [dostęp 25 sierpnia 2008].
  3. Nachum Langenthal: Israel's Aviation Policy in the Coming Years (ang.). [dostęp 25 sierpnia 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-11)].
  4. David Eisenman: Gliding in Israel (ang.). [dostęp 25 sierpnia 2008].
  5. International Endurance UAVs (ang.). [dostęp 25 sierpnia 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]