Bazofil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bazofil wśród erytrocytów (zdjęcie mikroskopowe)

Bazofile, granulocyty zasadochłonnemorfotyczne składniki krwi z grupy leukocytów (białych krwinek), których cytoplazma zawiera ziarnistości barwiące się barwnikami zasadowymi[1][2] na kolor niebieski[3]. Komórki te mają około 10 μm średnicy, kulisty kształt oraz wydłużone jądro z dwoma lub więcej przewężeniami (jądro segmentowane). Swoją fizjologią przypominają komórki tuczne (mastocyty)[4]. Stanowią do 1% wszystkich leukocytów[1][3][4] oraz około 2% wszystkich granulocytów[4]. Podwyższoną liczbę bazofili we krwi nazywa się bazofilią[4].

Komórki te powstają w czerwonym szpiku kostnym z nieukierunkowanych komórek macierzystych (CFU-GEMM), które pod wpływem odpowiednich cytokin (m.in. interleukina 3 (IL-3), IL-4, IL-10, SCF, NGF) przekształcają się w linię rozwojową bazofilów (CFU-Baso)[4].

Mają zdolność do fagocytozy[4], choć mniejszą niż neutrofile[5]. W swoich ziarnistościach magazynują m. in. histaminę[3], która rozszerza naczynia krwionośne, zwiększa ich przepuszczalność)[4], heparynę i obniża krzepliwość krwi[3][4] oraz serotoninę. Substancje te uwalniają pod wpływem immunoglobulin E[4], kiedy to bazofile zostają pobudzone do reakcji (alergicznej[3] lub anafilaktycznej)[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Mała encyklopedia medycyny. Wyd. IV. T. I. Warszawa: PWN, 1988, s. 88. ISBN 83-01-08835-4.
  2. Słownik terminów biologicznych PWN: bazofile. [dostęp 2013-07-25].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Tablice biologiczne. Witold Mizerski (red.). Wyd. IV. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2004, s. 248. ISBN 83-7350-059-6.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 4,9 Encyklopedia Biologia. Agnieszka Nawrot (red.). Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 52-53. ISBN 978-83-7327-756-4.
  5. Wojciech Sawicki: Histologia: podręcznik dla studentów. Wyd. V (dodruk). Warszawa: PZWL, 2009, s. 215. ISBN 978-83-200-4103-3.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.