Bazofil
 |
Ten artykuł od 2007-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Bazofile, granulocyty zasadochłonne – morfotyczne składniki krwi z grupy leukocytów (stanowią ok. 0,5% wszystkich krwinek białych), których cytoplazma zawiera ziarnistości.
Bazofile są to komórki wielkości 8-10 mikrometrów. Cytoplazma jest lekko kwaśna, cała komórka wypełniona grubymi, okrągłymi zasadochłonnymi ziarenkami barwiącymi się na ciemnofioletowo. Ziarenka często przesłaniają jądro i często uwypuklają zarys komórki, która wygląda jak "nabita grochem".
Mają zdolności do fagocytozy (mniejszą niż neutrofile)[1]. Spełniają jednak ważną funkcję obronną. Magazynują histaminę, którą wydzielają, kiedy zostają pobudzone do reakcji (co ma znaczenie w reakcji alergicznej). Produkują również interleukinę 4 (IL-4), która pobudza limfocyty B oraz heparynę i serotoninę oraz inne mediatory anafilaksji, jak na przykład LTC4.
Czynnikami pobudzającymi degranulację (uwalnianie zawartości ziarnistości) bazofili są przeciwciała IgE oraz różne interleukiny (IL-2, IL-3, IL-4, IL-5, IL-8). W ich błonach komórkowych znajdują się również receptory dla NGF (Nerve Growth Factor - czynnik wzrostu nerwów).
Przypisy
- ↑ Wojciech Sawicki: Histologia: podręcznik dla studentów. Wyd. V (dodruk). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, s. 215. ISBN 978-83-200-4103-3.
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||
