Bazylika Czterech Koronatów
| Bazylika Czterech Koronowanych Świętych | |||||||||||||
| Basilica dei Santi Quattro Coronati | |||||||||||||
| Kościół tytularny | |||||||||||||
Bazylika Czterech Koronowanych Świętych |
|||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||
| Miejscowość | Rzym 20 Piazza dei Santi Quattro Coronati |
||||||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||||||
| Parafia | Santi Quattro Coronati | ||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
| Na mapach: | |||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||
Bazylika Czterech Koronowanych Świętych (wł. Basilica dei Santi Quattro Coronati) – kościół tytularny w Rzymie.
Położona pomiędzy Koloseum a Bazyliką św. Jana na Lateranie.
Bazylika upamiętnia czterech żołnierzy i dziewięciu rzeźbiarzy, którzy nie chcieli wyrzec się religii chrześcijańskiej i odmówili złożenia ofiary bogu sztuki lekarskiej Asklepiosowi. Z tego względu zostali skazani na śmierć przez cesarza Dioklecjana. Śmierć męczenników przedstawiona została na XVII-wiecznym fresku znajdującym się w apsydzie kościoła.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwszy kościół zbudowany został w IV lub V wieku. Pierwszą renowację przeprowadził papież Leon IV w IX wieku. Zniszczony podczas najazdu normańskiego w XI wieku został odbudowany przez papieża Paschalisa II na początku XII wieku – konsekrowany 20 stycznia 1116.
[edytuj] Kardynałowie prezbiterzy
Pierwszym znanym kardynałem kościoła SS. IV Coronati był Fortunat, który sygnował dokumenty synodu rzymskiego w 595 roku. Udokumentowana, pełna lista jego następców jest znana dopiero od pontyfikatu Grzegorza VII (1073-85)[1]:
- Fortunat (595)
- Teofano (745)
- Konstantyn (761)
- Leon (845–847)
- Leon (853)
- Leonin (869)
- Stefan (882–885)
- Teofilakt (963–964)
- Jan (993)
- Herman de Gavardo (ca.1080–1098)
- Augustyn (1100-ca.1104)
- Benedetto z Terra Maggiore (obediencja Anakleta II ca.1135–1137/38)
- Guillaume de Court, O.Cist. (1339–1350)
- Pierre Itier (1361–1364)
- Jean de Dormans (1371–1373)
- Hughes de Montelais (1375–1378, obediencja awiniońska 1378–ok. 1383, in commendam ok. 1383–1384)
- Demetrius (1378–1387)
- Jean de Neufchatel (obediencja awiniońska 1384–1392)
- Francesco Uguccione (1405–1412)[2]
- Alfonso Carrillo de Albornoz (in commendam 1423–1434)
- Louis de Luxembourg (1440–1442)
- Alfonso Borja (1444–1455)
- Luis Juan del Mila y Borja (1456–ok. 1510)
- Bernardino Lopez de Carvajal (in commendam 1510–1511)
- Lorenzo Pucci (1513–1524, in commendam 1524–1531)
- Antonio Pucci (1531–1541, in commendam 1541–1544)
- Roberto Pucci (1544–1547)
- Henrique de Portugal (1547–1580)
- Giovan Antonio Facchinetti (1584–1591)
- Giovanni Antonio Facchinetti de Nuce młodszy (1592–1606)
- Giovanni Garzia Millini (1608–1627)
- Girolamo Vidoni (1627–1632)
- Francesco Boncompagni (1634–1641)
- Cesare Facchinetti (1643–1671)
- Francesco Albizzi (1671–1680)
- Sebastiano Antonio Tanara (1696–1715)
- Giovanni Patrizi (1716–1727)
- Alessandro Aldobrandini (1731–1734)
- Joaquín Fernández Portocarrero (1743–1747)
- Giovanni Battista Mesmer (1747–1749)
- Carlo Francesco Durini (1754–1769)
- Christoph Anton von Migazzi von Waal und Sonnenthurn (1775–1803)
- Lodovico Micara, O.F.M.Cap. (1826–1837)
- Giovanni Soglia Ceroni (1839–1856)
- Antonino Saverio De Luca (1863–1878)
- Americo Ferreira dos Santos Silva (1880–1899)
- Pietro Respighi (1899–1913)
- Giacomo della Chiesa (1914)
- Victoriano Guisasola Menéndez (1914–1920)
- Karl Joseph Schulte (1921–1941)
- Norman Thomas Gilroy (1946–1977)
- Julijonas Vaivods (1983–1990)
- Roger Michael Mahony (od 1991)
Przypisy
- ↑ Źródła do listy: H.W. Klewitz, Reformpapsttum und Kardinalskolleg, Darmstadt 1957 (XI/XII wiek); K. Eubel Hierarchia Catholica, vol. I-IV, 1913 (XIII-XVI wiek); S. Miranda, Titulus SS. IV Coronati (od XVI wieku do dzisiaj)
- ↑ Niekiedy wymieniany jest kardynał Bálint Alsáni w latach 1386-1408, jednak najprawdopodobniej był on kardynałem-prezbiterem S. Sabina.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Chris Nyborg, "Santi Quattro Coronati" (ang.)
- Bazylika Czterech Koronatów w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)