Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu
Bazylika mniejsza
Płacząca Madonna z La Salette w Dębowcu
Płacząca Madonna z La Salette w Dębowcu
Państwo  Polska
Miejscowość Dębowiec
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 20 maja 2012
Papież Benedykt XVI
Wspomnienie liturgiczne Matki Bożej Płaczącej z La Salette
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne obrazy Figura Płaczącej Madonny z La Salette
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu
Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu
Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu
Ziemia 49°41′03″N 21°27′58″E/49,684167 21,466111Na mapach: 49°41′03″N 21°27′58″E/49,684167 21,466111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Bazylika Matki Bożej Płaczącej z La Salette w Dębowcu - kościół należący do zgromadzenia Saletynów. Jest częścią Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu zwanym Polskim La Salette.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynia została wybudowana w latach 1936-1939 według projektu architekta Witolda Rawskiego ze Lwowa. 21 września 1941 została uroczyście poświęcona przez księdza Franciszka Kasaka, dziekana z Nowego Żmigrodu. 17 września 1944 kościół został zniszczony przez lotnictwo sowieckie, ponieważ w klasztorze Saletynów stacjonowali żołnierze Wehrmachtu. W 1966 obecna budowla została konsekrowana przez biskupa przemyskiego Ignacego Tokarczuka.

20 maja 2012 roku decyzją papieża Benedykta XVI świątynia została ustanowiona bazyliką mniejszą.

Cudowna figura[edytuj | edytuj kod]

Obiektem szczególnej czci jest figura Matki Bożej Płaczącej, znajdująca się w bocznej kaplicy świątyni. Jest to rzeźba o wysokości 130 cm, wierna kopia rzeźby z La Salette. Ukazuje Maryję siedzącą na kamiennej skale, z twarzą ukrytą w dłoniach i pochyloną do przodu. Została wykonana z drewna w 1959 i pokryta polichromią w Krakowie w 1960. Rzeźba została wykonana przez rzeźbiarza Edwarda Kosia, według modelu prof. Franciszka Kalfasa z Krakowa. 15 września 1996 została udekorowana papieskimi koronami przez ówczesnego nuncjusza apostolskiego, ks. abp. Józefa Kowalczyka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]