Bazylika San Lorenzo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bazylika św. Wawrzyńca
we Florencji
Basilica di San Lorenzo
Bazylika św. Wawrzyńcawe Florencji
Państwo  Włochy
Miejscowość Florencja
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
bazylika mniejsza od
Wezwanie św. Wawrzyńca
Położenie na mapie Florencji
Mapa lokalizacyjna Florencji
Bazylika św. Wawrzyńcawe Florencji
Bazylika św. Wawrzyńca
we Florencji
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Bazylika św. Wawrzyńcawe Florencji
Bazylika św. Wawrzyńca
we Florencji
Ziemia 43°46′29,97″N 11°15′13,17″E/43,774992 11,253658Na mapach: 43°46′29,97″N 11°15′13,17″E/43,774992 11,253658
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Widok na kompleks klasztorny

Bazylika San Lorenzo - bazylika we Florencji budowana od roku 1419 do lat 80. XV wieku. Zaprojektował ją florencki architekt Filippo Brunelleschi. Bazylika powstała na miejscu świątyni z okresu romańskiego, założonej w 393[1] roku.

Bazylika jest trójnawowa, została założona na planie krzyża łacińskiego. Nawa główna przekryta jest drewnianym stropem kasetonowym, nawy boczne sklepione są żaglasto. Na skrzyżowaniu naw umiejscowiona jest kopuła bez bębna. Po lewej stronie do jednego z ramion krzyża przylega stara zakrystia (1) sklepiona charakterystycznym sklepieniem (kopuła podzielona na 16 korytek, poprzez żebrowanie). Drugą zakrystię przylegającą z prawej strony do nawy poprzecznej (transeptu), tzw. nową (2) projektował Michał Anioł. Oddzielenie poszczególnych naw następuje za pomocą dwóch rzędów korynckich kolumn, na których spoczywa belkowanie, a później archiwolty. Na osi bazyliki dobudowano ośmioboczną kaplicę książęcą Medyceuszy (3) (Cappella dei Principi) o bogatym wystroju Pietra dura. Kopuła tej kaplicy dominuje nad bryłą bazyliki. Po lewej stronie znajduje się też biblioteka (6) oraz dwa dziedzińce arkadowe (4 i 5). Fasada frontowa jest surowa, pozbawiona okien, z trzema portalami wejściowymi. Zachował się drewniany model nie zrealizowanej fasady bazyliki projektu Michała Anioła. Artysta zerwał podpisany już kontrakt na budowę fasady, bo władze Florencji nie zgodziły się na użycie marmuru z Carrary.

Przypisy

  1. Tim Jepson: Przewodnik National Geographic - Włochy. Warszawa: G+J RBA Sp. z o.o.& Co. Spółka Komandytowa, 2002, s. 224. ISBN 83-88132-80-6.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Rolf C. Wirtz: Sztuka i architektura - Florencja, Könemann, Köln 1999, ISBN 3-8290-8142-1