Bazyliskus
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bazyliskus | |
| Imiona | Flavius Basiliscus |
| Czas panowania | 475 – 476 |
| Dynastia | leońska |
| Data urodzin | ok. 430 |
| Data śmierci | 476 |
| Moneta | |
 Solid Bazyliskusa |
|
| Lista cesarzy bizantyńskich | |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Bazyliskus, Flavius Basiliscus (ur. ok. 430, zm. 476) – wódz rzymski i krótko panujący uzurpator na tronie cesarskim. Był bratem żony cesarza Leona I[1].
Dowodzona przez niego flota poniosła porażkę w bitwie z Wandalami koło przylądka Bon. Dzięki swoim koneksjom został cesarzem wschodniorzymskim w 475. Sprawował rządy przez dwadzieścia miesięcy. Był zwolennikiem monofizytyzmu. W sierpniu 476 cesarz Zenon powrócił do Konstantynopola i zesłał Bazyliskusa oraz jego rodzinę na małą wyspę, gdzie wszyscy ponieśli śmierć głodową.
Przypisy
- ↑ Hugh Elton: De Imperatoribus Romanis. 1998-06-10. [dostęp 2011-11-02].
| Poprzednik Zenon |
 |
Cesarz wschodniorzymski 475 – 476 |
|
Następca Zenon |
Kontrola autorytatywna (osoba):
